Τεχνικές απαιτήσεις κοκκοποίησης, συσσώρευσης και ψεκασμού στη διαδικασία έκπλυσης χρυσών πασσάλων

Η διαδικασία έκπλυσης με σωρούς χρυσού περιλαμβάνει τη στοίβαξη χρυσών μεταλλευμάτων χαμηλής περιεκτικότητας ή υπολειμμάτων επίπλευσης σε ένα βασικό υλικό και τον κυκλικό ψεκασμό ενός διαλύματος κυανιούχου νατρίου για τη διάλυση του χρυσού στο μετάλλευμα και την ανάκτησή του από το έγκυο διάλυμα. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει κυρίως την κατασκευή του χώρου έκπλυσης, την προεπεξεργασία του μεταλλεύματος (σύνθλιψη ή κοκκοποίηση), τη στοίβαξη, την έκπλυση με ψεκασμό, την ανάκτηση χρυσού από το έγκυο διάλυμα και την απολύμανση και εκφόρτωση του σωρού αποβλήτων μεταλλεύματος. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έκπλυσης, πρέπει να ελέγχονται πολλαπλές παράμετροι για την επίτευξη καλών αποτελεσμάτων εμπλουτισμού. Αυτό το άρθρο θα εισαγάγει τις τεχνικές απαιτήσεις της κοκκοποίησης, της στοίβαξης και του ψεκασμού.

1. Κοκκοποίηση

Για την επιτυχία της διαδικασίας έκπλυσης σωρού χρυσού, τα υλικά έκπλυσης πρέπει να έχουν καλή διαπερατότητα ώστε το διάλυμα κυανίου να διέρχεται ομοιόμορφα μέσω του σωρού μεταλλεύματος. Τα περισσότερα μεταλλεύματα πρέπει να συνθλίβονται σε πάχος 25.4 mm ή μικρότερο πριν από την κοκκοποίηση για να αποκαλυφθεί ο χρυσός που περιέχεται στο μετάλλευμα και να βελτιωθεί ο ρυθμός ανάκτησης χρυσού.

Κατά την κοκκοποίηση, η ποσότητα ασβέστη που χρησιμοποιείται πρέπει να φτάσει σε τιμή pH μεταξύ 9.5 - 10.5. Λόγω της υψηλής υγρασίας του μεταλλεύματος (με περιεκτικότητα σε νερό άνω του 10%) και πολλών ακαθαρσιών στο μετάλλευμα, η συγκέντρωση κυανιούχου νατρίου θα πρέπει να αυξηθεί κατά την κοκκοποίηση. Η συγκέντρωση κυανιούχου νατρίου ελέγχεται σε περίπου 60 - 150 γραμμάρια ανά τόνο χρυσού μεταλλεύματος. Η συνολική περιεκτικότητα σε νερό των κόκκων γενικά δεν πρέπει να υπερβαίνει το 30%, διαφορετικά οι κόκκοι είναι επιρρεπείς σε χαλάρωση και μαλάκωμα. Ο χρόνος σκλήρυνσης πρέπει να είναι μεγαλύτερος από 72 ώρες. Εάν βρέξει κατά την κοκκοποίηση, οι κόκκοι πρέπει να καλυφθούν για να αποφευχθεί η απώλεια χρυσού.

2. Πίλινγκ

Η θέση έκπλυσης χρυσού σωρού μπορεί να τοποθετηθεί σε πλαγιά, σε κοιλάδα ή σε επίπεδο έδαφος. Ωστόσο, για επίπεδο έδαφος απαιτείται κλίση 3% - 5%. Το ύψος του σωρού μεταλλεύματος δεν πρέπει να είναι πολύ υψηλό στην αρχή, κατά προτίμηση 3 - 4 μέτρα, και μπορεί να αυξηθεί αφού σταθεροποιηθεί ο ρυθμός έκπλυσης.

Μετά τον καθαρισμό και την ισοπέδωση του εδάφους, απαιτείται αντιδιαβρωτική επεξεργασία. Για την προστασία του σωρού μεταλλεύματος, θα πρέπει επίσης να τοποθετηθούν τάφροι εκκένωσης πλημμυρών γύρω από την περιοχή έκπλυσης. Το στρώμα μαξιλαριού της περιοχής έκπλυσης μπορεί να τοποθετηθεί σε πάχος περίπου 0.5 m πάνω στη συμπιεσμένη θεμελίωση και στη συνέχεια ψεκάζεται πάνω σε αυτό ένα διάλυμα ανθρακικού νατρίου για να ενισχυθεί η αντιδιαβρωτική του απόδοση.

3. Spεκασμός

3.1 Συγκέντρωση ψεκασμού

Τα συσσωματωμένα σωματίδια μεταλλεύματος μετά την κοκκοποίηση δεν πρέπει να πλυθούν ξανά. Η τιμή του pH πρέπει να ρυθμίζεται μέσω της διαδικασίας κοκκοποίησης. Λόγω της πολύπλοκης σύνθεσης των μεταλλευμάτων χρυσού, η συγκέντρωση κυανιούχου νατρίου κατά τον αρχικό ψεκασμό μπορεί να αυξηθεί κατάλληλα. Μπορεί να ελεγχθεί σε 0.1% - 0.08% κατά την περίοδο αιχμής (όταν η συγκέντρωση έκπλυσης χρυσού είναι η υψηλότερη), και στη συνέχεια μπορεί να μειωθεί στο 0.08% - 0.06%. Στο μεταγενέστερο στάδιο, μπορεί να μειωθεί σε 0.04% - 0.02%. Η συγκέντρωση κυανιούχου νατρίου μπορεί να ρυθμιστεί ανά πάσα στιγμή ανάλογα με την περιεκτικότητα σε χρυσό στο έγκυο διάλυμα.

3.2 Κύκλος ψεκασμού

Ο χρόνος ψεκασμού είναι γενικά 7 - 8 ώρες την ημέρα και το πολύ δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 10 ώρες (αλλά η δόση πρέπει να μειωθεί). Γενικά ψεκάζεται για 1 ώρα και σταματά για 1 ώρα ή ψεκάζεται για 1 ώρα και διακόπτεται για 2 ώρες. Ο χρόνος ψεκασμού δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλος, έτσι ώστε ο σωρός του μεταλλεύματος να μπορεί να αναπνέει οξυγόνο όταν δεν ψεκάζεται. Εάν ο χρόνος ψεκασμού είναι μεγάλος και η συχνότητα είναι υψηλή, θα αυξήσει τον όγκο του διαλύματος, θα μειώσει τη συγκέντρωση του μητρικού υγρού και θα σπαταλήσει κυανιούχο νάτριο. Ταυτόχρονα, θα αυξήσει τον όγκο του μητρικού υγρού και θα επηρεάσει την ικανότητα προσρόφησης του άνθρακα με χρυσό.

3.3 Ένταση ψεκασμού

Η ένταση του ψεκασμού σχετίζεται με τον χρόνο ψεκασμού και την ποσότητα ψεκασμού. Γενικά, η ένταση του ψεκασμού πρέπει να ελέγχεται στα 6 - 20L/m2•h (6 - 20L/m2×ώρα) και το πολύ δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 - 30L/m2•h (η οποία μπορεί να υπολογιστεί ανάλογα με την περιοχή της θέσης έκπλυσης, την ημερήσια ποσότητα ψεκασμού και τον χρόνο). Εάν η ένταση του ψεκασμού είναι υψηλή, θα αυξηθεί ο όγκος του έγκυου διαλύματος, θα αραιωθεί η συγκέντρωση χρυσού και θα επηρεαστεί η ικανότητα προσρόφησης του ενεργού άνθρακα (γενικά, η ικανότητα προσρόφησης του ενεργού άνθρακα είναι 8 - 10kg/t). Εάν ο όγκος του έγκυου διαλύματος είναι μεγάλος, εντός του ίδιου χρόνου προσρόφησης, λόγω της χαμηλής συγκέντρωσης χρυσού, η ποσότητα προσρόφησης θα μειωθεί και ο χρόνος προσρόφησης θα παραταθεί, γεγονός που θα αυξήσει επίσης το φόρτο εργασίας και το κόστος του συστήματος εκρόφησης και ηλεκτρόλυσης. Επομένως, η ποσότητα ψεκασμού δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλη και η συχνότητα ψεκασμού δεν πρέπει να είναι πολύ υψηλή.

Συμπερασματικά, τα παραπάνω είναι οι τεχνικές απαιτήσεις κοκκοποίησης, πασσάλωσης και ψεκασμού στη διαδικασία έκπλυσης χρυσό πασσάλων. Η μέθοδος έκπλυσης πασσάλων χρυσού χρησιμοποιείται ευρέως λόγω της απλής διαδικασίας, του ελάχιστου εξοπλισμού και του χαμηλού κόστους. Στην πραγματική παραγωγή, οι ιδιοκτήτες ορυχείων θα πρέπει να δώσουν προσοχή στον έλεγχο των παραμέτρων κάθε ζεύξης για να εξασφαλίσουν καλά αποτελέσματα έκπλυσης.