Esplorado pri Staka Lesivado de Malaltkvalita kaj Alt-Argila Oksigenita Orerco

1. Enkonduko

En la kampo de orminado, la ekspluatado de malaltkvalitaj kaj altargilaj oksidigitaj orercoj fariĝis ĉiam pli grava pro la malpleniĝo de altkvalitaj oraj resursoj. Ĉi tiuj specoj de ercoj karakteriziĝas per malalta ora enhavo kaj alta argila minerala enhavo, kio prezentas signifajn defiojn al tradiciaj profitigaj metodoj. Staka lesivado aperis kiel kostefika kaj praktika aliro por trakti tiajn ercojn, ebligante la ekstraktadon de oro el grandaj volumoj de malaltkvalitaj materialoj. Ĉi tiu artikolo prezentas ampleksan studon pri la amaso lesivado de malaltkvalita kaj alt-argila oksidigita orerco, celante optimumigi la lesivan procezon kaj plibonigi la reakirajn procentojn de oro.

2. Karakterizaĵoj de malaltkvalita kaj altargila oksidigita ora erco

Malaltkvalitaj oksidigitaj orercoj tipe havas orgradon sub 2 g/t, kio malfaciligas ilian ekonomian ekstraktadon. La alta argilenhavo en ĉi tiuj ercoj povas kaŭzi problemojn kiel malbona permeablo, aglomerado kaj alta konsumo de lesivaj reakciiloj. Argilaj mineraloj, kiel kaolinito, montmorilonito kaj ilito, povas adsorbi orajn jonojn kaj interrompi la lesivan procezon. Krome, la fajna partikla grandeco de argilaj mineraloj povas konduki al la formado de densa tavolo en la ercstako, reduktante la kontakton inter la lesiva solvaĵo kaj la orhavaj mineraloj.

3. Eksperimenta Metodologio

3.1 Erc-Specimenigo kaj Karakterizado

Reprezenta specimeno de la malaltkvalita kaj alt-argila oksidigita orerco estis kolektita de minejo. La ercspecimeno estis analizita pri ĝia kemia konsisto, mineralogio kaj fizikaj ecoj. Rentgen-fluoresko (XRF) estis uzata por determini la elementan konsiston, dum rentgen-difrakto (XRD) estis uzata por identigi la mineralajn fazojn. Analizo de partikla grandeco estis farita uzante kribrilon por kompreni la grandecdistribuon de la ercpartikloj.

3.2 Eksperimentoj pri Lesivado per Kolonoj

Eksperimentoj pri kolumna lesivado estis efektivigitaj por simuli la amasan lesivadan procezon. La ercspecimeno estis dispremita kaj kribrita laŭ malsamaj partiklaj grandecoj. Kolonoj kun diametro de 10 cm kaj alto de 100 cm estis plenigitaj per la ercspecimenoj. Serio de eksperimentoj estis desegnita por esplori la efikojn de diversaj parametroj, inkluzive de la grandeco de la ercpartiklo, la dozo de kalcia oksido (CaO), Natria cianido (NaCN) koncentriĝo en la lesiva solvaĵo, kaj lesiva tempo, sur la orlesiva rapideco.

3.3 Optimigo de Procezaj Parametroj

La procezparametroj estis optimumigitaj per serio de unu-faktoraj eksperimentoj. La grandeco de la ercpartikloj estis variigita de -20 mm ĝis -5 mm, kaj la dozo de CaO estis alĝustigita de 1% ĝis 5% de la ercmaso. La koncentriĝo de NaCN en la lesivada solvaĵo estis ŝanĝita de 0.05% ĝis 0.2%, kaj la lesivada tempo estis plilongigita de 10 tagoj ĝis 30 tagoj. La lesivada rapideco de oro estis monitorita je regulaj intervaloj analizante la oran enhavon en la lesivaĵo uzante atom-absorban spektrometrion (AAS).

4. Rezultoj kaj diskuto

4.1 Efiko de Ercpartikla Grandeco

La rezultoj montris, ke redukti la grandecon de la ercpartikloj signife plibonigis la lesivadan rapidecon de oro. Kiam la grandeco de la ercpartikloj estis -5 mm, la lesivada rapideco atingis 85% post 20 tagoj da lesivado, dum por partikloj kun grandeco de -20 mm, la lesivada rapideco estis nur 60%. La pli malgranda grandeco de partikloj pliigis la surfacareon de la erco, faciligante la kontakton inter la lesiva solvaĵo kaj la orhavaj mineraloj. Tamen, ekstreme fajnaj partikloj ankaŭ povas konduki al problemoj kiel malbona permeablo kaj pliigita interfero de argilaj mineraloj.

4.2 Influo de CaO-dozo

Aldoni CaO al la ercstako povas plibonigi la permeablon de la erco kaj alĝustigi la pH-valoron de la lesivada solvaĵo. La optimuma dozo de CaO estis trovita je 3% de la ercmaso. Ĉe ĉi tiu dozo, la ora lesivada rapideco estis maksimumigita. Pli malalta dozo de CaO rezultigis nesufiĉan pH-alĝustigon kaj malbonan permeablon, dum pli alta dozo povus kaŭzi troan konsumon de lesivaj reakciaĵoj kaj eblajn mediajn problemojn.

4.3 Efiko de NaCN-koncentriĝo

La koncentriĝo de NaCN en la lesivada solvaĵo havis signifan efikon sur la lesivadan indicon de oro. Kiam la koncentriĝo de NaCN pliiĝis de 0.05% al ​​0.15%, la lesivada indico de oro pliiĝis de 70% al 90%. Tamen, plua pliigo de la koncentriĝo de NaCN al 0.2% ne kondukis al signifa plibonigo de la lesivada indico kaj ankaŭ pliigis la kostojn kaj mediajn riskojn asociitajn kun... cianido uzi.

4.4 Lesivadotempo

La lesivada rapideco de oro pliiĝis kun la plilongigo de la lesivada tempo. Post 25 tagoj da lesivado, la lesivada rapideco de oro atingis plataĵon, indikante ke plejparto de la ekstraktebla oro estis dissolvita. Plilongigi la lesivan tempon preter ĉi tiu punkto ne rezultigis signifan pliiĝon de la lesivada rapideco sed pliigis la totalan koston de la procezo.

5. konkludo

Ĉi tiu studo montris, ke amaslesivado estas realigebla metodo por trakti malaltkvalitajn kaj altargilajn oksidigitajn orercojn. Optimumigante la procezajn parametrojn, inkluzive de la grandeco de la ercpartiklo, la dozo de CaO, la koncentriĝo de NaCN kaj la lesivada tempo, oni povis atingi altan oran lesivadan indicon de ĝis 90%. La optimumaj kondiĉoj estis determinitaj jene: grandeco de la ercpartiklo de -5 mm, dozo de CaO de 3%, koncentriĝo de NaCN de 0.15% en la lesivada solvaĵo, kaj lesivada tempo de 25 tagoj. Ĉi tiuj rezultoj provizas valorajn komprenojn por la industria apliko de amaslesivado en la ekstraktado de oro el malaltkvalitaj kaj altargilaj oksidigitaj orercoj, kontribuante al la daŭripova disvolviĝo de la orminada industrio.