Cianida Oro-Ekstraktado: Profunda Plonĝo en la Agitadan Cianidadan Procezon

En la sfero de or-ekstraktado, cianigado tenis elstaran pozicion dum pli ol jarcento. Ekde sia komenco en 1887 por la ekstraktado de oro- kaj arĝento-ercoj, ĉi tiu metodo konstante evoluis, restante unu el la plej vaste uzataj teknikoj pro sia alta reakirofteco, adaptiĝemo al diversaj ercspecoj, kaj farebleco por loka produktado.

1. Kompreni Cianigadon en Orekstraktado

Cianido estas kemia procezo, kiu utiligas la kapablon de cianidaj jonoj formi solveblajn kompleksojn kun oro. En la ĉeesto de oksigeno kaj akvo, cianidaj jonoj reagas kun oratomoj. Ĉi tiu reakcio rezultas en la kreado de solvebla kombinaĵo, kie oro estas ligita kun cianidaj jonoj, permesante al la oro dissolviĝi en la solvaĵo. Kvankam ĉi tiu procezo estas tre efika por ekstrakti oron, ĝi ankaŭ alportas signifajn mediajn kaj sekurecajn zorgojn, ĉar cianido estas toksa substanco.

2. Tipoj de Cianidigaj Metodoj

Cianidigaj metodoj povas esti larĝe klasifikitaj en du ĉefajn kategoriojn: agitada cianido kaj perkolada cianido.

• Agitada Cianigado : Ĉi tiu metodo estas ĉefe uzata por trakti flosadajn orkoncentratojn aŭ en tute ŝlimaj cianigadoj. Ĝi implikas vigle miksi la ercpulpon kun la cianida solvaĵo. Tiel, ĝi certigas, ke la orhavaj partikloj en la erco venu en maksimuman kontakton kun la cianidjonoj, faciligante la ekstraktadon de oro.

• Perkolada Cianido : Taŭga por malaltkvalitaj orercoj, perkolada cianido funkcias permesante al la cianida solvaĵo guteti tra lito da erco. Ĉi tiu metodo konsumas malpli da energio kompare kun skuada cianido. Tamen, ĝia apliko estas limigita al ercoj, kiuj havas bonan permeablon, ebligante al la cianida solvaĵo facile flui tra ili.

3. Agitada Cianidada Ora Ekstraktado Procezo

La procezo de agitado kaj ora ekstraktado ampleksas du ĉefajn sub-procezojn: la procezon per cianido-zinka anstataŭigo kaj la procezon per nefiltrita cianido- karbona suspensiaĵo.

3.1 Cianigado - Zinka Anstataŭiga Procezo (CCD kaj CCF Metodoj)

• Preparado de Krudmaterialo por Lesivado : La komenca paŝo implikas pretigi la ercon por la lesivada procezo. Tio ofte inkluzivas dispremi la ercon en pli malgrandajn pecojn kaj poste muelado ĝis fajna konsistenco. En iuj kazoj, antaŭtraktado ankaŭ estas farata por igi la orpartiklojn en la erco pli alireblaj. La celo estas krei pulpon kun optimuma partikla grandeco, kiu antaŭenigas pli bonan interagadon inter la erco kaj la cianida solvaĵo.

• Agitado Cianida Lesivado : La preparita ercpulpo estas poste translokigita al skuigaj tankoj, kie cianida solvaĵo estas aldonita. Ĉi tiuj tankoj estas ekipitaj per agitiloj, kiuj tenas la pulpon kaj la cianida solvaĵo bone miksitaj. Oksigeno estas enkondukita en la tankojn, aŭ per aerumado aŭ per aldono de oksidigaj agentoj. Ĉi tiu oksigeno helpas peli la kemian reakcion, kiu solvas la oron en la cianida solvaĵo.

• Kontraŭflua Lavado por Solid-Likva Apartigo : Post la lesivada procezo, la rezulta suspensiaĵo konsistas el solidaj restaĵoj kaj likva fazo konata kiel la graveda solvaĵo, kiu enhavas dissolvitan oron. Por apartigi ĉi tiujn du komponantojn, serio de dikigiloj aŭ filtriloj estas uzataj en kontraŭflua lava aranĝo. Metodoj kiel Kontinua Kontraŭflua Dekantado (CCD) aŭ Kontinua Kontraŭflua Filtrado (CCF) estas uzataj por reakiri kiel eble plej multe da orhava solvaĵo, minimumigante la kvanton da oro perdita kun la solidaj restaĵoj.

• Purigado de Lesivado kaj Deoksidigo : La graveda solvaĵo akirita de la solid-likva apartiga paŝo povas enhavi malpuraĵojn kaj dissolvitan oksigenon. Purigadaj proceduroj estas efektivigitaj por forigi suspenditajn solidojn kaj aliajn poluaĵojn, kiuj povus interrompi la postan oran reakiran procezon. Deoksidigo estas same grava ĉar oksigeno povas kaŭzi la reoksidigon de la oro-cianida kombinaĵo, reduktante la efikecon de la zinka anstataŭiga procezo, kiu sekvas.

• Anstataŭigo kaj Piklado de Zinka Pulvoro (Silko) : Zinka pulvoro aŭ zinka silko estas aldonita al la purigita kaj senoksigenigita solvaĵo. Zinko estas pli reaktiva ol oro, do ĝi delokas oron el la kombinaĵo formita dum la lesivado. Tio rezultas en la formado de solida precipitaĵo enhavanta oron kaj zinkon, ofte nomata ora ŝlimo. Post la anstataŭiga reakcio, la ora ŝlimo estas tipe traktita per acida solvaĵo por forigi ajnan troan zinkon kaj aliajn malpuraĵojn.

• Fandado de Orbrikoj : La fina etapo de la cianida procezo - anstataŭigo per zinko - estas fandi la oran ŝlimon por produkti purajn orajn orbrikojn. La ora ŝlimo estas fandita je altaj temperaturoj en forno, kaj per serio de rafinadaj paŝoj, la ceteraj malpuraĵoj estas forigitaj, rezultante altpurecajn orajn orbrikojn.

3.2 Nefiltrita Cianidiga Karbona Ŝlama Procezo (CIP kaj CIL Metodoj)

• Preparado de Lesivado : Simile al la procezo de cianigado - anstataŭigo de zinko, la unua tasko estas prepari la ercon por lesivado. Tio postulas redukti la ercon al taŭga partikla grandeco per dispremado kaj muelado.

• Agitada Lesivado kaj Kontraŭflua Karbona Adsorbado : En la metodo Karbono-en-Pulpo (CIP), la cianida lesivada procezo okazas unue en serio de skuidaj tankoj. Post kiam la oro dissolviĝis en la solvaĵon, Aktivigita Karbono estas aldonita al la pulpo. Aktivigita karbono havas fortan afinecon por la oro-cianida kombinaĵo kaj adsorbas la dissolvitan oron sur sian surfacon. En la metodo Karbono-en-Leaŝo (CIL), la aktivigita karbono estas aldonita al la lesivada tanko samtempe kun la cianida solvaĵo, tiel ke la lesivaj kaj adsorbaj procezoj okazas samtempe. Kaj en CIP kaj en CIL, kontraŭflua fluo de karbono kaj pulpo estas konservata por maksimumigi la kvanton de oro adsorbita de la karbono.

• Desorbado de Oro-Karbona : Post la adsorba procezo, la oro-ŝarĝita karbono devas esti apartigita de la pulpo. Poste, la oro estas forigita de la karbono uzante varman kaŭstikan cianidan solvaĵon. Ĉi tiu solvaĵo rompas la ligon inter la oro-cianida kombinaĵo kaj la karbono, liberigante la oron reen en la solvaĵon.

• Elektro-elektrolizo : La ororiĉa solvaĵo akirita per la desorba procezo spertas elektro-elektrolison. Dum ĉi tiu procezo, elektra kurento estas pasigita tra la solvaĵo. Ĉi tio kaŭzas, ke la oraj jonoj en la solvaĵo estas reduktitaj kaj deponitaj sur katodon, formante solidan deponejon de oro, kiu povas esti plue rafinita.

• Fandado de Orbrikoj : La oro akirita per elektroproduktado estas relative pura sed povas ankoraŭ enhavi iujn malpuraĵojn. Fandado estas farata por plue purigi la oron kaj fandi ĝin en orbrikojn de la dezirata pureco.

• Karbona Regenerado : La eluzita karbono, post kiam la oro estas desorbita, povas esti regenerita kaj reuzata. Tio implikas submeti la karbonon al alttemperatura traktado por forigi iujn ajn adsorbitajn malpuraĵojn kaj restarigi ĝian kapablon adsorbi oron.

4. Komparo de CIP kaj CIL procezoj

• Daŭro de la Procezo : Ĝenerale, la CIP-procezo daŭras pli longe kompare kun CIL. Tio estas ĉar en CIP, la lesivado kaj adsorbado estas apartaj operacioj. En CIL, ĉar lesivado kaj adsorbado okazas samtempe, la tuta procezo povas esti kompletigita en pli mallonga tempo. Tamen, la CIL-procezo postulas pli kompleksan kontrolon, ĉar ambaŭ procezoj okazas samtempe.

• Administrado de Karbono kaj Ŝlimo : En la CIL-procezo, estas pli granda volumeno de karbono en cirkulado, kaj la koncentriĝo de karbono en la ŝlimo estas pli malalta ol en CIP. Rezulte, la volumeno de ŝlimo, kiu devas esti transportita por karbona translokigo en CIL, estas kutime plurfoje pli granda ol tiu de CIP (ĉirkaŭ kvarfoje). Ĉi tio havas efikon sur la grandecon de ekipaĵo kaj energikonsumon.

• Metala Restaĵo kaj Orgrado en Solvaĵo : En la CIP-procezo, estas signifa kvanto da metalo, kiu restas en la sistemo (metala restaĵo), kaj ĉi tiu metalo estas sufiĉe egale distribuita inter la aktivigita karbo kaj la solvaĵo. En CIL, plejparto de la metalo estas adsorbita sur la aktivigitan karbonon. Krome, la koncentriĝo de oro en la solvaĵo en la CIL-procezo estas pli alta ol en CIP. Ĉi tio estas ĉar en CIL, dum la oro estas lesivita, ĝi ankaŭ estas kontinue adsorbita, kio replenigas la dissolvitan oron en la solvaĵo. En CIP, aliflanke, ĝi estas unu-paŝa adsorba procezo kun limigita replenigo de dissolvita oro.

5. Ekologiaj kaj Sekurecaj Konsideroj

Malgraŭ sia efikeco, cianido, precipe skuado-cianido, prezentas signifajn mediajn kaj sekurecajn riskojn. Cianido estas tre toksa, kaj ajna elfluo aŭ nedeca manipulado povas konduki al severa media poluado kaj minaci homan sanon. Por trakti ĉi tiujn riskojn, orminadaj operacioj sekvas striktajn sekurecajn protokolojn. Ĉi tiuj inkluzivas ĝustan stokadon kaj manipuladon de cianido, instaladon de retensistemoj por malhelpi elfluojn, kaj traktadon de cianidon-entenanta kloakaĵo. Krome, daŭranta esplorado celas evoluigi alternativajn, malpli toksajn lesivajn agentojn por anstataŭigi cianidon en orekstraktado.

6. konkludo

Agitada cianido ludas gravan rolon en la moderna orminada industrio, ebligante alt-rapidecan ekstraktadon de oro el diversaj ercspecoj. La du ĉefaj sub-procezoj, cianido - zinka anstataŭigo kaj nefiltrita cianida karbona suspensiaĵo, ĉiu havas siajn proprajn meritojn kaj estas elektitaj surbaze de faktoroj kiel ercecoj, skalo de operacio kaj ekonomia daŭrigebleco. Tamen, la industrio devas daŭre trakti la mediajn kaj sekurecajn defiojn asociitajn kun cianida uzo por certigi la daŭrigeblan estontecon de orekstraktado.