Urre-kobre meetan sodio zianuroaren lixibiazioa optimizatzea

Sarrera

Urre-kobre meetatik urrea eta kobrea erauztea prozesu konplexua da. Zianurazioa, batez ere sodio zianuroa erabiliz , aspalditik izan da urrea erauzteko metodo nagusia. Hala ere, mean hauetan kobrea egoteak erronka handiak sortzen dizkio zianurazio prozesuari, urrearen berreskurapenari eta zianuroaren kontsumoari eraginez. Blog-sarrera honek urre-kobre meetan sodio zianuroaren lixibizioaren optimizazioan sakontzen du , oinarrizko printzipioak, erronkak eta irtenbide berritzaileak aztertuz.

Zianuroaren lixibiazio printzipioak

Zianuroaren lixibiazioa zianuro ioiek urrea eta zilarraren konplexu egonkorrak sortzeko duten gaitasun berezian oinarritzen da. Sodio zianuroa, uretan oso disolbagarria eta nahiko egonkorra dena, lixibiante nagusi gisa balio du. Uretan disolbatzen denean, zianuro ioiak askatzen ditu. Ioi hauek urrea oxigenoaren aurrean erreakzionatzen dute prozesu elektrokimiko baten bidez. Urrea lehenik oxidatzen da eta gero zianuro ioiek lotzen dute konplexu disolbagarri bat osatzeko, meatokitik ateratzeko aukera emanez.

Urre-kobrezko meetan kobrearen erronkak

Zianuroaren kontsumoaren igoera

Urre-kobrezko meetan dagoen kobrea zianuroarekin erreakzionatzen da hainbat kobre-zianuro konplexu sortzeko. Dagoen kobre erreaktiboaren % 1 bakoitzeko, gutxi gorabehera 30 kg/t NaCN kontsumitu daitezke. Kontsumo handi honek ez ditu zianurazio-prozesuaren funtzionamendu-kostuak handitzen bakarrik, baita zianuroaren erabileraren kudeaketa zainduagoa ere eskatzen du.

Urrearen lixibiazioa inhibitzea

Lixibiazio-soluzioan kobre-zianuro konplexuen kontzentrazio altuek urrearen disoluzioa moteldu dezakete. Gainera, kobrea urre partikulen gainazalean pasibazio-geruzak sortzeko joera du. Geruza hauek hesi gisa jokatzen dute, urrearen eta zianuro ioien arteko kontaktua murriztuz eta, horrela, erauzketa-prozesua oztopatuz.

Urre-kobre meetan sodio zianuroaren lixibiazioa optimizatzeko estrategiak

Mea-aurretratamendua

• Banaketa fisikoko metodoak : Grabitatearen bidezko bereizketa, flotazioa edo bereizketa magnetikoa bezalako teknikak aplika daitezke mea aldez aurretik kontzentratzeko. Kobrezko mineralen zati handi bat zianurazioaren aurretik selektiboki kenduz, metodo hauek lixibiatuko den materialean dagoen kobre edukia murrizten dute. Adibidez, flotazioak kobre sulfuro mineralak urre-meatik bereiz ditzake, zianurazioan zehar kobrearen interferentzia minimizatuz.

• Oxidazio-aurretratamendua : Erretzea, biooxidazioa edo presio-oxidazioa bezalako prozesu oxidatiboak eraginkorrak dira sulfuro mineralak deskonposatzeko eta barruan dagoen urrea askatzeko. Urre-kobre sulfuro meen testuinguruan, oxidazio-aurretratamenduak ez du urrea berreskuratzea hobetzen bakarrik, baita kobrearen eragin negatiboa zianurazioan murrizten ere. Erretzeak, adibidez, sulfuro mineralak oxido bihurtzen ditu, urrea zianuro-lixibiazio prozesurako eskuragarriago bihurtuz.

Prozesuaren Parametroen Optimizazioa

• Zianuroaren Kontzentrazioa : Zianuroaren kontzentrazio ideala zehaztea funtsezkoa da. Kontzentrazio handiagoek urrearen disoluzioa areagotu dezaketen arren, zianuroaren gehiegizko kontsumoa ere eragiten dute, batez ere kobrea dagoenean. Ikuspegi orekatua behar da, eta kasu batzuetan, zianuroaren kontzentrazio txikiagoa beste gehigarri batzuekin batera erabiltzeak emaitza hobeak eman ditzake.

• pHaren kontrola : Lixibiazio-soluzioan pH maila egokia mantentzea (normalean 9-12 inguruan) ezinbestekoa da zianurazio-prozesurako. Urre-kobrezko mearen lixibiazioan, pHa doitzeak kobrearen eta urrearen disoluzio-tasak kontrolatzen lagun dezake. pHa apur bat jaisteak batzuetan urrearen lixibiazioa hobetu dezake kobrearen lixibiazioa murriztuz.

• Tenperatura eta astindua : Tenperatura igotzeak zianuroaren lixibiazio-erreakzioa bizkortu dezake, baina baditu bere mugak. Gehiegizko beroak zianuroaren lurrunkortasuna handitu eta haren oxidazioa bizkortu dezake substantzia gutxiago erreaktiboetan bihurtzeko. Astindu egokia beharrezkoa da mea-partikulen, zianuro-disoluzioaren eta oxigenoaren arteko kontaktu ona bermatzeko. Hala ere, astindu bortitzegiak ekipamenduaren higadura gehiegi eragin dezake.

Gehigarrien erabilera

• Amoniakoa : Zianurazio prozesuari amoniakoa gehitzeak kobrea kudeatzen lagun dezake, harekin konplexu egonkorrak eratuz. Konplexu hauek urrearen disoluzioa inhibitzen duten kobre-zianuro konposatu batzuen eraketa eragozten dute. Hala ere, amoniakoaren erabilerak arreta handia behar du bere toxikotasuna eta lurrunkortasuna direla eta, ingurumen-arriskuak dakartzatelako.

• Glizina : Azken ikerketek adierazten dute glizina zianuro kontzentrazio baxuekin konbinatuta erabil daitekeela urrea, zilarra eta kobrea urre-kobre meetatik ateratzeko. Glizina konplexuek ioi kupriko eta kuprosoekin kobrearen disoluzioa sustatzen dute eta urre eta kobre gainazaletako pasibazio geruzak disolbatu ditzakete. Ikuspegi honek zianuroaren kontsumoa % 75ean gutxienez murriztu dezake.

Case Studies

Japoniako meatze-eragiketa bat

Japoniako meatze-ustiategi txiki bat kobrezko meategietatik urrea berreskuratzeko aukera maximizatzen ari zen zianurazioa erabiliz. Aurreko zianurazio-ziklo batean, 800 tona hauts (urrezko hondakinak) erabilita, % 94ko 1.3 kilo urre puru berreskuratu zituzten eluzioaren ondoren. Berreskurapena hobetzeko, karearekin pH-a handitzeko eta amoniakoarekin kobrea kentzen laguntzeko. Horrez gain, kobrea eluzioa egin zuten Karbonotik urrearen eluzioaren aurretik eta tentsioa eta anperea doitu zituzten urrearen eluzioan eta elektrodeposizioan zehar. Neurri hauek urrearen berreskurapena handitzen lagundu zuten.

Australiako kobre-urre mea kalitate baxukoa

Australiako kobre-urre mea bat "flotazio mistoa—kobre-sufre bereizketa—sufre kontzentratuaren lixibiazioa urrea lortzeko" prozesu bat erabiliz prozesatu zen. Flotazio erreaktiboak (butil xantato eta amonio dibutil ditiofosfatoaren konbinazioa biltzaile gisa erabiliz) eta prozesuaren fluxua (zirkuitu itxi batean zirriborro eta hustuketa hainbat etapa) optimizatuz, % 82.46ko kobrea berreskuratzea eta % 91.87ko urre osoa berreskuratzea lortu zuten.

Ondorioa

Urre-kobrezko meetan sodio zianuroaren lixibiazio-prozesua optimizatzea ezinbestekoa da urre-meatzaritzaren bideragarritasun ekonomikoa eta ingurumen-iraunkortasuna hobetzeko. Kobrearen erronkak ulertuz eta aurretratamendua, prozesu-parametroen optimizazioa eta gehigarrien erabilera bezalako estrategiak ezarriz, hobekuntza nabarmenak lor daitezke urrearen berreskurapenean eta zianuroaren kontsumoan. Etorkizuneko ikerketak, ziurrenik, metodo eraginkorragoak eta ingurumena errespetatzen dutenagoak garatzean zentratuko dira, urre-kobrezko mearen prozesamenduak ingurumenean duen eragina are gehiago murriztuz eta, aldi berean, baliabideen erauzketa maximizatuz.