روش ها و فرآیندهای حذف سیانید از سطح سنگ معدن سولفید

لیچینگ سیانیداسیون یک فرآیند پرکاربرد در صنعت معدن طلا است. با این حال، باطله های شستشوی سیانیداسیون اغلب چالش های مهمی ایجاد می کنند. این باطله ها معمولاً حاوی غلظت کم هستند سیانیدها، طلا و نقره استخراج نشده و همچنین مواد معدنی حامل مانند کالکوپیریت و پیریت. سطوح از سنگ معدن سولفید در این باطله ها توسط مهار می شوند سیانید سدیم در طول فرآیند سیانیداسیون اگرچه عیار سنگ معدن پایین است و سیانید غلظت بسیار بالا نیست، حجم زیاد باطله آنها را به نگرانی اصلی تبدیل می کند.

در حال حاضر، سه روش متداول تصفیه برای باطله های سیانیداسیون لیچینگ وجود دارد: فعال سازی اسیدی، فعال سازی اکسیدانی و تصفیه مس - نمک.

روش فعال سازی اسیدی

روش فعال سازی اسیدی شامل افزودن اسید سولفوریک یا اسید اگزالیک برای فعال کردن باطله است. در حالی که این روش می تواند به طور موثر باطله ها را فعال کند، اشکالات متعددی دارد. اولاً، مستعد تولید گاز سمی و مضر هیدروژن سیانید است. اگرچه می توان از گاز سیانید هیدروژن بازیافت شده مجددا استفاده کرد، اما این عملیات خطر بالایی دارد. ثانیاً، محیط اسیدی به راحتی می تواند تجهیزات و خطوط لوله را خورده و نیاز به اقدامات ضد خوردگی سطح بالا دارد.

روش فعال سازی اکسیدان

در روش فعال سازی اکسیدان، پراکسید هیدروژن یا هیپوکلریت برای فعال سازی باطله اضافه می شود. با این حال، کنترل دقیق دوز اکسیدان دشوار است. مقادیر کمی بیش از حد می تواند سنگ معدن سولفید را اکسید کند و قابلیت بازیافت آنها را کاهش دهد. علاوه بر این، بسیاری از اکسیدان ها برای بدن انسان خورنده هستند و تهدیدی بالقوه برای سلامت کارگران هستند.

روش درمان مس - نمک

در روش تصفیه مس - نمک از نمک های معدنی مانند سولفات مس یا نمک های آهن برای فعال کردن باطله استفاده می شود. با این وجود، مقررات زیست محیطی الزامات سختگیرانه ای برای تخلیه یون های مس در فاضلاب دارند. علاوه بر این، یون های مس فعال کننده اسفالریت و پیریت هستند. بنابراین این روش برای باطله های سیانیداسیون که هم اسفالریت و هم پیریت دارند مناسب نیست و سازگار با محیط زیست نیست.

در نتیجه، درمان باطله های سیانیداسیون لیچینگ مجموعه پیچیده ای از چالش ها را ارائه می دهد. علیرغم محتوای نسبتاً کم سیانید، هزینه های سرمایه گذاری بالا و الزامات ایمنی و زیست محیطی دقیق، کشف روش های جدید، مؤثرتر و پایدارتر تصفیه را ضروری می سازد. این به طور بالقوه می تواند شامل ترکیبی از تکنیک های موجود یا توسعه رویکردهای کاملاً جدید برای رسیدگی به نگرانی های زیست محیطی و اقتصادی مرتبط با این باطله ها باشد.