تکنسین ها درباره نقش سیانید سدیم در استخراج طلا بحث می کنند

اولاً، استخراج طلا با سیانید سدیم ، که به عنوان لیچینگ سیانید نیز شناخته می‌شود، یک فرآیند قدیمی است. در حال حاضر، تقریباً 30٪ از طلای جهان با استفاده از این روش استخراج می‌شود که نشان دهنده کاربرد گسترده آن است.

مزایا: لیچینگ کم هزینه و موثر.

معایب: مسائل زیست محیطی.

در واقع، فرآیند لیچینگ استخر سیانید به مدت طولانی برای حذف فهرست شده است. امروزه، بیشتر روش‌ها شامل شسته شدن پشته سیانید یا لیچینگ درجا هستند، اما این روش‌ها نیز به تدریج کنار گذاشته می‌شوند، زیرا در حال حاضر هیچ فناوری بهتری برای جایگزینی آنها وجود ندارد.

سیانید سدیم بسیار سمی است، بنابراین مدیریت و کنترل دقیق قبل و بعد از استفاده لازم است.

اجازه دهید روند فرآوری مواد معدنی (یا بهره‌برداری) را خلاصه کنم. این موضوع ممکن است برای عموم مردم دور به نظر برسد، زیرا بسیاری از مردم نمی دانند که پس از استخراج سنگ معدن، باید مرحله فرآوری مواد معدنی را طی کند. از نظر مردم عادی، سنگ آهن به سادگی استخراج می شود و سپس مستقیماً به آهن تبدیل می شود، درست است؟ با این حال، این تصور کاملاً نادرست است. بیشتر سنگ‌های معدنی معمولاً کم عیار هستند و حاوی ناخالصی‌های زیادی هستند که آنها را برای ذوب مستقیم نامناسب می‌سازد. علاوه بر این، وجود ناخالصی های بسیار زیاد فرآیند ذوب را پیچیده می کند، هزینه ها را افزایش می دهد و منجر به تولید محصولات بی کیفیت می شود. بنابراین، یک مرحله ضروری از فرآوری مواد معدنی بین استخراج و ذوب وجود دارد.

به عنوان مثال، اگر سنگ آهنی با محتوای آهن (عیار) 40 درصد استخراج کنید، ذوب مستقیم آن می تواند منجر به ناخالصی های مضر مانند فسفر شود و فولاد حاصل را شکننده کند. چه کاری می توان کرد؟ سنگ معدن را می توان برای افزایش محتوای آهن تا 60 درصد از طریق روش هایی مانند جداسازی ثقلی، جداسازی مغناطیسی و آسیاب فرآوری کرد و در نتیجه کنسانتره آهن با عیار 60 درصد به دست آمد. این کنسانتره آهن دارای مقدار قابل توجهی ناخالصی حذف شده است و می تواند به طور مستقیم برای ذوب استفاده شود.

به طور مشابه، سنگ‌های معدنی مانند سرب، روی، مس، مولیبدن و نیکل نیز برای تغلیظ مواد معدنی ارزشمند و حذف ناخالصی‌ها به چنین فرآوری مواد معدنی نیاز دارند و مواد خام واجد شرایط را برای ذوب فراهم می‌کنند.

با توجه به توضیحات فوق، باید به ضرورت فرآوری مواد معدنی پی برد. سنگ معدن طلا چطور؟

البته سنگ طلا نیاز به فرآوری مواد معدنی نیز دارد.

سنگ‌های معدنی سرب و روی معمولی معمولاً عیار ترکیبی حدود ۵٪ یا بیشتر دارند و برخی از سنگ‌های معدنی با عیار پایین‌تر حدود ۲٪ عیار دارند. با این حال، سنگ معدن طلا متفاوت است. عیار سنگ معدن طلا بر حسب گرم در هر تن (g/t) اندازه‌گیری می‌شود. بسیاری از سنگ‌های معدنی طلا عیاری معادل ۱ گرم در هر تن یا ۲ گرم در هر تن دارند، به این معنی که از یک تن سنگ معدن طلا، ممکن است فقط ۱ گرم یا ۲ گرم طلا وجود داشته باشد. این طلا چگونه استخراج می‌شود؟ این کار معمولاً با استفاده از سیانید انجام می‌شود که طلا را از سنگ معدن حل می‌کند و سپس از کربن فعال برای جذب و شستشوی طلا استفاده می‌شود که منجر به لجن طلایی می‌شود که می‌تواند به شمش‌های طلا تبدیل شود. فرآیند سیانید در حال حاضر مقرون به صرفه‌ترین و اقتصادی‌ترین روش است.

آیا ماده دیگری وجود دارد که بتواند طلا را حل کرده و جایگزین سیانید کند؟

در واقع، مواد زیادی وجود دارند که می‌توانند طلا را در خود حل کنند، اما یافتن یک جایگزین واقع‌بینانه برای سیانید سدیم بسیار چالش برانگیز است.

Thiourea می تواند طلا را حل کند، اما دوز مورد نیاز بسیار زیاد است و آن را بسیار گران می کند!

از پلی سولفیدها و گوگرد آهک نیز می توان استفاده کرد، اما آنها به یون آمونیاک مس نیاز دارند و دوز آن نیز به همین ترتیب بالا است که منجر به هزینه های بالا می شود.

روش‌های لیچینگ بیولوژیکی نیز وجود دارد، اما این روش‌ها هنوز در مرحله آزمایشی هستند.

رایج‌ترین جایگزین‌ها، عوامل لیچینگ جدید مانند JINCHAN و JINFU هستند. اینکه آیا این عوامل حاوی سیانید هستند یا خیر، قابل بحث است و اثربخشی آنها نیز مورد بحث است. برخی معادن قبلاً آنها را با نتایج مطلوبی به کار برده‌اند، اما تبلیغ در مقیاس بزرگ یا امید به اینکه بتوانند به طور جهانی مانند سیانید سدیم برای اکثر معادن طلا قابل استفاده باشند، هنوز بسیار دشوار است.

بنابراین، فرآیند سیانید روش اصلی باقی می ماند.

عوامل یا فرآیندهای لیچینگ بدون سیانید که توسط محققان در فرآوری مواد معدنی اختراع شده‌اند، با چالش‌های قابل توجهی در تبلیغ و پشتیبانی از سوی بخش‌های مربوطه روبرو هستند و همین امر اجرای گسترده آن را دشوار می‌کند. گذشته از همه اینها، افراد شاغل در این صنعت می‌دانند که سیانید سدیم مؤثر، آسان برای استفاده و مقرون به صرفه است - چه کسی نمی‌خواهد سود خود را به حداکثر برساند؟

جایگزینی فرآیند سیانور، بدون حمایت قوی ملی برای ترویج یا تأمین مالی برای تحقیقات مرتبط دشوار است.»

آیا این درست است که فرآیندهای سیانیداسیون، به عنوان جریان اصلی، لزوما باید به محیط زیست آسیب برساند؟

کشورها سیاست های حفاظت از محیط زیست مختلفی دارند و روش ها و مقررات سختگیرانه ای برای تصفیه فاضلاب معدنی، محلول های شستشو و پسماندها وجود دارد.

در واقع، سیانید سدیم واقعا چقدر می تواند خطرناک باشد؟ درست است که خوردن آن می تواند کشنده باشد. با این حال، می توان آن را درمان کرد; با افزودن پودر سفید کننده می توان آن را از طریق واکنش های ردوکس تجزیه کرد. بسیاری از کشورها سیاست ها، مقررات و استانداردهای مربوطه را برای تنظیم این موضوع دارند.

برای پیشنهادات حرفه ای تر؟ تماس با ما!

نکات گرم: اگر می خواهید اطلاعات بیشتری مانند نقل قول، محصولات، راه حل ها و غیره بدانید،