Productiepraktijk voor het verminderen van het natriumcyanideverbruik door de dosering calciumoxide redelijkerwijs te verhogen

Introductie

In de goudmijn- en winningsindustrie, Cyanidatie is een veelgebruikte methode om goud uit ertsen te winnen. Echter, het hoge verbruik van Natriumcyanide verhoogt niet alleen de productiekosten, maar brengt ook milieurisico's met zich mee vanwege de toxiciteit. Effectieve manieren vinden om Natriumcyanide consumptie terwijl de goudwinningspercentages behouden of verbeterd worden, is een cruciale uitdaging voor de industrie. Een dergelijke aanpak die veelbelovend is gebleken in de productiepraktijk, is de redelijke verhoging van de dosering van Calcium oxideDit artikel gaat dieper in op de details van deze productiepraktijk en onderzoekt de onderliggende mechanismen, implementatiestrategieën en de behaalde resultaten.

De rol van calciumoxide in het cyanideringsproces

pH-aanpassing:

Calciumoxide reageert, wanneer het aan het cyanidatiesysteem wordt toegevoegd, met water om calciumhydroxide (Ca(OH)_2) te vormen. Deze reactie verhoogt de pH-waarde van de pulp. In het cyanidatieproces is het essentieel om een ​​geschikte alkalische pH te handhaven. Een omgeving met een hoge pH helpt de hydrolyse van natriumcyanide. Natrium cyanide (NaCN) kan reageren met water in een zure of bijna neutrale omgeving, wat resulteert in de vorming van waterstofcyanide (HCN), een zeer vluchtig en giftig gas. Door de pH te verhogen tot een bereik van ongeveer 10 - 11. wordt de hydrolyse van natriumcyanide geremd, waardoor het onnodige verbruik ervan wordt verminderd.

Chemische reacties met onzuiverheden

Ertsen bevatten vaak verschillende onzuiverheden zoals ijzer, koper en zink. Deze onzuiverheden kunnen reageren met natriumcyanide, waardoor complexe cyanideverbindingen ontstaan ​​en een aanzienlijke hoeveelheid natriumcyanide wordt verbruikt. Calciumoxide kan reageren met sommige van deze onzuiverheden. IJzer in het erts kan bijvoorbeeld bestaan ​​in de vorm van ijzeroxiden of -sulfiden. Calciumoxide kan reageren met zure stoffen die worden geproduceerd tijdens de oxidatie van ijzersulfiden, waardoor ze worden geneutraliseerd. Dit vermindert de hoeveelheid zuur in het systeem, wat op zijn beurt helpt om de stabiliteit van natriumcyanide te behouden. Bovendien kan calciumoxide bepaalde metaalionen neerslaan als hydroxiden. Koperionen (Cu^{2 +}) kunnen bijvoorbeeld reageren met hydroxide-ionen uit calciumhydroxide om koperhydroxide (Cu(OH)_2)-neerslag te vormen. Deze neerslagreactie verwijdert koperionen uit de oplossing, waardoor ze niet meer reageren met natriumcyanide en het verbruik van natriumcyanide wordt verminderd.

Productiepraktijkdetails

Ertskarakteristieken en beginvoorwaarden

De productie-installatie waar deze praktijk werd uitgevoerd, verwerkte een specifiek type goudhoudend erts. Het erts had een bepaald gehalte aan goud, samen met aanzienlijke hoeveelheden ijzersulfidemineralen en andere onzuiverheden zoals koper en zink. In eerste instantie werkte het cyanideringsproces met een relatief hoog verbruik van natriumcyanide. De pH van de pulp werd gehandhaafd op ongeveer 9 - 9.5 en de dosering calciumoxide was relatief laag. De goudwinningssnelheid was ook niet optimaal.

Aanpassen van de calciumoxide dosering

In de eerste fase van de praktijk werd de dosering calciumoxide geleidelijk verhoogd. De initiële dosering was ongeveer 1 - 2 kg/t erts en werd verhoogd in stappen van 0.5 kg/t over een reeks productiebatches. Naarmate de calciumoxidedosering werd verhoogd, steeg de pH van de pulp geleidelijk. Tegelijkertijd werd er nauwlettend gekeken naar de impact op het cyanideringsproces, inclusief de reactiesnelheid, goudwinningssnelheid en natriumcyanideverbruik.

Bewaking en controle

Tijdens de productiepraktijk werden verschillende belangrijke parameters continu bewaakt. De pH van de pulp werd met regelmatige tussenpozen gemeten met behulp van pH-meters die in de pulpstroom waren geïnstalleerd. De concentratie natriumcyanide in de oplossing werd bepaald met behulp van titratiemethoden. De goudwinningssnelheid werd berekend door het goudgehalte in het toevoererts, de tailings en de zwangere oplossing te analyseren. Daarnaast werd ook de deeltjesgrootteverdeling van het erts bewaakt, omdat dit de reactiekinetiek kan beïnvloeden. Op basis van de bewaakte gegevens werden aanpassingen gedaan aan de calciumoxidedosering en andere operationele parameters. Als de pH bijvoorbeeld te snel steeg en 11.5 overschreed, werd de calciumoxidedosering licht verlaagd om negatieve gevolgen voor het goudwinningsproces te voorkomen.

Resultaten en voordelen

Vermindering van het natriumcyanideverbruik

Toen de calciumoxidedosering werd verhoogd tot een passend niveau (uiteindelijk in dit geval ongeveer 4 - 5 kg/t erts), werd een significante vermindering van het natriumcyanideverbruik waargenomen. Aanvankelijk was het natriumcyanideverbruik ongeveer 4 - 5 kg/t erts. Na optimalisatie van de calciumoxidedosering daalde het natriumcyanideverbruik tot ongeveer 2 - 3 kg/t erts, wat een vermindering van ongeveer 30% - 50% vertegenwoordigt. Deze vermindering van het natriumcyanideverbruik leidde direct tot een substantiële daling van de productiekosten.

Verbetering van het goudwinningspercentage

Verrassend genoeg daalde niet alleen het natriumcyanideverbruik, maar verbeterde ook de goudwinningssnelheid. Vóór de aanpassing van de calciumoxidedosering lag de goudwinningssnelheid rond de 80% - 85%. Na de optimalisatie steeg de goudwinningssnelheid naar 85% - 90%. Deze verbetering in goudwinning kan worden toegeschreven aan de betere controle van de cyanideringsomgeving. De verhoogde pH en de verwijdering van onzuiverheden door calciumoxide hielpen om een ​​gunstigere conditie te creëren voor het oplossen van goud.

Milieu- en veiligheidsvoordelen

Met de vermindering van het natriumcyanideverbruik werd de milieu-impact van het cyanideringsproces aanzienlijk verminderd. Minder natriumcyanide in het effluent betekent lagere toxiciteitsniveaus, waardoor de potentiële schade aan het milieu wordt verminderd. Bovendien verbeterde de afname van de vorming van waterstofcyanidegas door betere pH-controle ook de veiligheid van het productieproces voor werknemers.

Conclusie

De productiepraktijk van het redelijk verhogen van de dosering calciumoxide is een effectieve manier gebleken om het natriumcyanideverbruik in het cyanideringsproces te verminderen. Door de rol van calciumoxide bij het aanpassen van de pH en het reageren met onzuiverheden te begrijpen, en door zorgvuldige monitoring en controle tijdens het productieproces, kunnen aanzienlijke voordelen worden behaald. Deze voordelen omvatten kostenbesparingen, verbeterde goudwinningspercentages en verbeterde milieu- en veiligheidsprestaties. Deze praktijk kan dienen als een waardevolle referentie voor andere goudwinnings- en extractiefabrieken die voor soortgelijke uitdagingen staan ​​bij het verminderen van het natriumcyanideverbruik. Verder onderzoek en optimalisatie op dit gebied kunnen in de toekomst leiden tot nog efficiëntere en duurzamere cyanideringsprocessen.