De drang om goud te delven zonder kwik – vaak natriumcyanide

Een door de VN gesteunde groep helpt kleinschalige mijnwerkers in de Filipijnen een veiliger alternatief te vinden – vaak natriumcyanide.

Arbeiders verwerken goudhoudend erts in een kleinschalige fabriek in Paracale, op de Filipijnen.

In de Filipijnen, zoals op veel plekken in de wereld, kwik is al lang een centraal element in hoe kleinschalige goudmijnwerkers hun brood verdienen. Het zware metaal wordt gebruikt als een gemakkelijke manier om goud te scheiden van andere mineralen die ze delven, maar is zeer giftig en kan neurologische schade, afwijkingen in de baarmoeder en zelfs de dood veroorzaken.

De Filipijnen hebben in 2012 het gebruik van kwik in de goudwinning verboden. Toch blijven niet-geregistreerde ambachtelijke mijnwerkers in het land afhankelijk van de chemische stof voor hun dagelijkse inkomsten. Bij hen heerst een gevoel van ontkenning, ondanks dat ze hebben geleerd over gezondheidsrisico's en zelfs vroegtijdige dood die mensen die in de sector werken, ervaren.

Een mijneigenaar en geldschieter voor mijnwerkers exploiteert een kleine faciliteit die erts uit schachten diep onder het terrein opgraaft en verwerkt in maalmolens. Een paar lepels kwik worden erin gegooid elke keer dat de molens worden aangestoken.

Artisanale mijnwerkers gebruiken kwik omdat het eenvoudig is. Wanneer kwik wordt gemengd met erts, bindt het zich met het goud, waardoor een amalgaam ontstaat van ongeveer gelijke delen van de twee metalen. Het kwik wordt vervolgens meestal verbrand, waardoor er goud overblijft, maar ook een giftige damp ontstaat die veel mijnwerkers onbedoeld inademen.

De eigenaar van de mijn vertelt dat hij kwik gebruikte om zijn gezin te onderhouden. Hij legt uit dat er een schacht gesloten moest worden en dat er een nieuwe tunnel moest worden gebouwd nadat een cycloon overstromingen had veroorzaakt.

Kwik - verontreinigd water is overal op de site, inclusief in een klein zwembad waar mijnwerkers de giftige substantie gebruiken om goud te zoeken in erts dat wordt omgeleid van de molen. Het zwembad is omgeven door zandzakken en ligt op slechts enkele meters afstand van een rivier waar jonge kinderen vissen.

Kinderen vissen naast een kleine goudmijn in Paracale, de Filipijnen, waar nog steeds kwik wordt gebruikt bij de winning.

De eigenaar geeft toe dat kwik erg gevaarlijk is. Er werken ongeveer een dozijn mannen op verschillende stations in het complex en nog eens 10 zijn druk bezig met het delven van erts onder de voeten. Werknemers wordt verteld het niet te gebruiken als ze littekens hebben, om te voorkomen dat het in de bloedbaan wordt opgenomen.

Het bezoek aan de fabriek is onderdeel van een persreis die is georganiseerd door een door de Verenigde Naties geleid programma, planetGOLD, dat kleinschalige goudmijnwerkers helpt zich te houden aan het verdrag, de Minamata Conventie over kwik. Verslaggevers bezochten mijnen en verwerkingsfabrieken die zich in verschillende stadia van de transitie van kwik bevinden.

Uit de bezoeken bleek duidelijk dat een transitie alleen zal plaatsvinden als mijnwerkers zich bewuster worden van de risico's en hulp krijgen van de autoriteiten om haalbare alternatieve methoden te vinden om goud te winnen. Voor nu vinden veel mijnwerkers een oplossing in een andere gevaarlijke chemische stof: Natriumcyanide.

Verandering aanmoedigen

Sinds Spaanse kolonisten eind 16e eeuw op zoek gingen naar goud in de Filipijnen, zijn arme ambachtelijke mijnwerkers aangetrokken tot de industrie, met name tijdens de stijgende goudprijs. Mensen in een bepaald gebied hebben hun hele leven in de sector gewerkt. In 2020. erfde iemand een mijn.

Terwijl wereldwijde onzekerheid investeerders naar veilige havens drijft en de energietransitie de vraag naar goud en andere mineralen doet toenemen, zijn de goudprijzen gestegen - alleen al in 10 met ongeveer 2024% - waardoor meer mensen zich tot dit soort werk aangetrokken voelen.

De VN schat dat 15 miljoen mensen, waaronder 4 tot 5 miljoen kinderen en vrouwen, in meer dan 80 landen werkzaam zijn in kleinschalige projecten. mijnbouws die ongeveer 20% van de wereldwijde productie van het metaal opleveren. Deze ambachtelijke goudwinning biedt een bron van inkomsten voor mensen in afgelegen gebieden waar weinig andere opties bestaan, en laat jaarlijks ongeveer 2.000 metrische ton (t) kwik in het milieu vrij.

Sinds de Minamata Conventie 7 jaar geleden van kracht werd, werkt planetGOLD samen met autoriteiten, mijnwerkers, financiers en lokale gemeenschappen om de manier waarop goud wordt gewonnen en verwerkt te veranderen. Inspanningen omvatten het vergroten van het bewustzijn van de risico's van kwik en het helpen aanpassen van kwikvrije mijnbouw- en verwerkingsmethoden aan lokale behoeften. Individuele planetGold-programma's duren doorgaans 5 jaar, waarna de inspanningen worden voortgezet door gemeenschappen en lokale autoriteiten.

planetGOLD is actief in meer dan 20 landen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. In het jaarverslag van het programma van 2022-23 schatten analisten dat de inspanningen tot nu toe het gebruik van 31.4 ton kwik in zes van de landen waar het actief is, hebben voorkomen. In verschillende landen, waaronder Colombia, Peru en Burkina Faso, moedigt planetGOLD lokale financiële organisaties aan om krediet te verstrekken aan mijnwerkers om hen te helpen kwikvrije verwerkingstechnologieën te adopteren.

Een plastic fles met kwik in een kleinschalige goudmijn en verwerkingsfabriek in Paracale, de Filipijnen.

Op een bepaalde plek in de Filipijnen waar planetGOLD aanwezig is, wacht een kwikvrije verwerkingsfabriek van $ 500.000 op officiële certificering om begin 2025 met de werkzaamheden te beginnen. Wanneer het eigendom wordt overgedragen aan mijnwerkers en planetGOLD zich terugtrekt. Gebouwd op een heuvel boven de stad om te profiteren van de zwaartekracht bij het scheiden en malen van het erts, zal het leden van de lokale mijnwerkersvereniging, die bekendstaat onder de afkorting SMBC, helpen.

In goud cyanidatie, regelmatig gebruikt in grootschalige mijnbouw, mijnwerkers maken een slurry van gemalen erts en water en voegen natriumcyanide toe, dat het goud oplost. Geactiveerde koolstof wordt toegevoegd, dat als een spons werkt om het goud-cyanidecomplex op te zuigen. De met goud beladen koolstofdeeltjes, die groter zijn dan de stukjes erts, worden vervolgens gescheiden met behulp van een gaas. Goud wordt gewonnen door de toevoeging van meer cyanide of via smelten.

In tegenstelling tot kwik, dat in het milieu achterblijft, kan cyanide worden ontgift door oxidatie met waterstofperoxide or natriummetabisulfiet.

Disclaimer

Dit artikel is opnieuw gepost van internet. De inhoud is alleen ter referentie en wij claimen geen eigendom of originele creatie ervan. Wij zijn niet verantwoordelijk voor de nauwkeurigheid, volledigheid, tijdigheid of betrouwbaarheid van de informatie in het artikel. Als er problemen zijn met betrekking tot auteursrecht of andere juridische zorgen, neem dan contact met ons op en wij zullen onmiddellijk passende maatregelen nemen.