Zastosowanie i badania procesu cyjanizacji w rudach złota zawierających miedź

Wprowadzenie

W dziedzinie wydobycia złota proces cyjanizacji od dawna jest kamieniem węgielnym ze względu na swoją selektywność i wykonalność. Jednak w przypadku rud złota zawierających miedź złożoność mineralogii stwarza wyjątkowe wyzwania. Ponieważ zawartość miedzi, srebra i złota w złożach na świecie nadal spada, a otaczająca mineralogia staje się coraz bardziej zróżnicowana, kluczowe jest zoptymalizowanie procesu cyjanizacji dla tych złożonych rud. Ten wpis na blogu zagłębia się w zastosowanie i badania cyjanizacji dla rud złota zawierających miedź, mając na celu dostarczenie spostrzeżeń na temat skutecznych metod obróbki.

Wyzwania w cyjanizacji rud złota zawierających miedź

Złożoność mineralogiczna

Rudy złota zawierające miedź często zawierają różnorodne minerały, w tym minerały siarczkowe metali, takie jak piryt, pirotyn, chalkopiryt i sfaleryt. Ponadto mogą zawierać jony takie jak Fe²⁺, Cu²⁺, Zn²⁺, S²⁻ i Fe³⁺ w pulpie rudy. Podczas procesu ługowania cyjankowego składniki te mogą zużywać dużą ilość cyjanek i rozpuszczonego tlenu. Na przykład obecność Cu²⁺ może reagować z cyjankiem, tworząc stabilne kompleksy, zmniejszając w ten sposób wolny cyjanek dostępny do rozpuszczenia złota. To nie tylko zwiększa zużycie cyjanku, ale także zmniejsza wydajność ługowania złota.

Zużycie cyjanku

Wysoka zawartość miedzi w rudach prowadzi do nadmiernej zużycie cyjanku. Rozpuszczalna miedź w roztworach ługowania reaguje z cyjankiem, powodując niedopuszczalnie wysokie koszty operacyjne. W niektórych przypadkach stopnie miedzi w surowcu mogą się zmieniać w czasie, jak widać w kopalni Geda Bek należącej do Anglo Asian Mining w Azerbejdżanie. Po uruchomieniu zakładu ługowania mieszającego i przetwarzania rudy złota z żywicą w pulpie, wyższe stopnie miedzi niż oczekiwano doprowadziły do ​​zwiększonego zużycia cyjanku, pomimo zdolności zakładu do radzenia sobie z wysokimi stężeniami miedzi w roztworach ługowania bez znaczącego wpływu na produkcję złota.

Zastosowanie procesu cyjanizacji do rud złota zawierających miedź

Amoniak - wspomagane wypłukiwanie cyjankiem

Jednym ze sposobów rozwiązania problemów związanych z cyjanizacją rud złota zawierających miedź jest zastosowanie ługowania cyjankiem wspomaganego amoniakiem. W kopalni Geda Bek amoniak wprowadzono do obiegu ługowania w celu zmniejszenia zużycia cyjanku. Stwierdzono, że ta metoda jest skuteczna w zmniejszeniu o połowę wydobycia miedzi, co prowadzi do znacznego zmniejszenia zużycia cyjanku w pełnowymiarowym systemie ługowania. Stosowanie amoniaku w systemach ługowania cyjankiem miedzi i złota ma długą historię sięgającą 1902 r., kiedy Hunt opatentował jego zastosowanie w celu zmniejszenia zużycia cyjanku podczas ługowania złota z rud zawierających miedź. Proces amoniakowo-cyjankowy był stosowany komercyjnie do oczyszczania odpadów z Comstock Lode w Nevadzie i miedzionośnej rudy złota w Dale w Kalifornii.

Wstępna obróbka pulpy rudowej

Wstępna obróbka pulpy rudowej jest kolejnym ważnym etapem procesu cyjanizacji rud złota zawierających miedź. Wstępna obróbka alkaliczna może zmniejszyć zużycie cyjanku i poprawić szybkość wypłukiwania cyjanku ze złota. Gdy pulpa rudowa nie jest wstępnie obrobiona, wolny CN⁻ w niej jest najmniejszy, co wskazuje, że CN⁻ jest zużywany przez Fe²⁺, Zn²⁺, S²⁻ i inne jony, a zawartość jonów Cu²⁺, Fe³⁺, Zn²⁺ jest również najniższa. Po wstępnej obróbce wolny CN⁻ w pulpie rudowej jest stosunkowo wysoki, a jony Cu²⁺, Fe³⁺, Zn²⁺ są wyższe niż w przypadku braku wstępnej obróbki, co oznacza, że ​​zużycie wolnego CN⁻ po wstępnej obróbce jest zmniejszone, a szkodliwe jony nie są zużywane przez CN⁻. Dlatego też zasadowe wstępne oczyszczanie przed ługowaniem cyjankiem może być korzystne.

Kierunki badań i optymalizacji

Rozwój nowych odczynników i procesów

Naukowcy nieustannie badają nowe odczynniki i procesy w celu ulepszenia procesu cyjanizacji rud złota zawierających miedź. Na przykład, obszarem zainteresowania jest wykorzystanie pomocniczych utleniaczy. Dodanie utleniaczy (takich jak czysty tlen lub inne tlenki) podczas procesu ługowania może zwiększyć zawartość „efektywnego aktywnego tlenu” w pulpie rudy, poprawić środowisko ługowania cyjankowego, przyspieszyć szybkość ługowania, skrócić czas ługowania i zmniejszyć zużycie cyjanku. Zastosowanie pomocniczych utleniaczy jest szeroko promowane na całym świecie jako optymalna technologia optymalizacji procesu cyjanizacji. Ponadto, rozwój nowych środków ługujących, takich jak tiosiarczan, który wykazał potencjał w ługowaniu złota z rud złota zawierających miedź z wysoką wydajnością, jest również ważnym kierunkiem badań.

Integracja i optymalizacja procesów

Integracja różnych procesów może również prowadzić do lepszych wyników. Na przykład, integracja instalacji ługowania mieszającego z istniejącymi operacjami ługowania pryzmowego/ADR/SART, jak zrobiono w kopalni Geda Bek, może sprawić, że cały proces będzie bardziej wydajny. System żywica-w-miazdze, w którym złoto jest odzyskiwane z miazgi ługowej poprzez kontakt z żywicą jonowymienną specyficzną dla złota, jest kluczowym elementem tej integracji. Poprzez optymalizację połączenia tych procesów i sprzętu, można zwiększyć ogólną wydajność procesu cyjanizacji rud złota zawierających miedź.

Wniosek

Proces cyjanizacji rud złota zawierających miedź pozostaje kluczową metodą w przemyśle wydobywczym, pomimo wyzwań. Poprzez strategie takie jak ługowanie cyjankiem wspomagane amoniakiem, wstępna obróbka pulpy rudowej oraz ciągłe badania i rozwój nowych odczynników i integracji procesów, wydajność i opłacalność ekonomiczna procesu cyjanizacji może zostać poprawiona. Ponieważ przemysł wydobywczy nadal mierzy się z wyzwaniami spadku jakości rudy i złożonej mineralogii, ciągła innowacja w procesie cyjanizacji rud złota zawierających miedź będzie niezbędna do zapewnienia zrównoważonej produkcji złota.