Dążenie do wydobywania złota bez rtęci – często cyjanku sodu

Grupa wspierana przez ONZ pomaga małym górnikom na Filipinach znaleźć bezpieczniejszą alternatywę – często cyjanek sodowy.

Pracownicy przetwarzają rudę zawierającą złoto w niewielkim zakładzie w Paracale na Filipinach.

Na Filipinach, podobnie jak w wielu miejscach na całym świecie, rtęć od dawna jest centralnym punktem sposobu, w jaki drobni górnicy złota zarabiają na życie. Używany jako łatwy sposób oddzielania złota od innych wydobywanych przez nich minerałów, ciężki metal jest wysoce toksyczny i może powodować uszkodzenia neurologiczne, wady rozwojowe macicy, a nawet śmierć.

Filipiny zakazały stosowania rtęci w górnictwie złota w 2012 r. Mimo to niezarejestrowani górnicy rzemieślniczy w kraju nadal polegają na tej substancji chemicznej, aby zarabiać na życie. U nich panuje poczucie zaprzeczenia, pomimo wiedzy o zagrożeniach dla zdrowia, a nawet przedwczesnej śmierci, której doświadczają osoby pracujące w tym sektorze.

Właściciel kopalni i pożyczkodawca dla górników prowadzi niewielki zakład, który wydobywa rudę z szybów wykopanych głęboko pod nieruchomością i przetwarza ją w młynach. Kilka łyżek rtęci jest wsypywanych za każdym razem, gdy młyny są rozpalane.

Górnicy rzemieślniczy używają rtęci, ponieważ jest prosta. Kiedy rtęć jest mieszana z rudą, wiąże się ze złotem, tworząc amalgamat mniej więcej równych części obu metali. Rtęć jest następnie zazwyczaj spalana, pozostawiając złoto, ale również tworząc toksyczne opary, które wielu górników nieświadomie wdycha.

Właściciel kopalni opowiada o wykorzystaniu rtęci, aby utrzymać rodzinę, wyjaśniając, że po powodzi spowodowanej cyklonem konieczne było zamknięcie szybu i zainwestowanie w nowy tunel.

Rtęć - zanieczyszczona woda jest wszędzie na terenie kopalni, w tym w małym basenie, w którym górnicy używają toksycznej substancji do płukania złota w rudzie, która jest przekierowywana z młyna. Basen jest otoczony workami z piaskiem i znajduje się zaledwie kilka metrów od rzeki, w której małe dzieci łowią ryby.

Dzieci łowią ryby obok małej kopalni złota w Paracale na Filipinach, w której w procesie wydobycia nadal stosuje się rtęć.

Właściciel przyznaje, że rtęć jest bardzo niebezpieczna. Na różnych stanowiskach w kompleksie pracuje około tuzina mężczyzn, a kolejnych dziesięciu zajmuje się wydobywaniem rudy spod stóp. Pracownikom powiedziano, aby nie używali rtęci, jeśli mają blizny, aby uniknąć wchłonięcia do krwiobiegu.

Wizyta w zakładzie jest częścią wycieczki prasowej zorganizowanej przez program kierowany przez Organizację Narodów Zjednoczonych, planetGOLD, który pomaga małym górnikom złota przestrzegać traktatu, Konwencji Minamata o rtęci. Reporterzy odwiedzili kopalnie i zakłady przetwórcze, które znajdują się na różnych etapach odchodzenia od rtęci.

Z wizyt jasno wynikało, że przejście nastąpi tylko wtedy, gdy górnicy staną się bardziej świadomi ryzyka i otrzymają pomoc od władz, aby znaleźć wykonalne alternatywne metody wydobywania złota. Na razie wielu górników znajduje rozwiązanie w innej niebezpiecznej substancji chemicznej: Cyjanek sodowy.

Zachęcanie do zmian

Od czasu, gdy hiszpańscy koloniści zaczęli szukać złota na Filipinach pod koniec XVI wieku, biedni górnicy rzemieślniczy byli przyciągani do tego przemysłu, szczególnie podczas gwałtownych wzrostów cen złota. Ludzie w pewnym obszarze pracowali całe życie w tym sektorze. W 16 r. ktoś odziedziczył kopalnię.

W obliczu globalnej niepewności, która skłania inwestorów do szukania bezpiecznych aktywów, a transformacja energetyczna zwiększa popyt na złoto i inne minerały. W rezultacie ceny złota wzrosły — o około 10% w samym 2024 r. — co przyciągnęło więcej osób do tej branży.

ONZ szacuje, że w ponad 15 krajach zatrudnionych jest 4 milionów ludzi, w tym 5–80 milionów dzieci i kobiet, na niewielką skalę. eksploatacja górniczas, które dają około 20% światowej produkcji tego metalu. Zapewniając źródło dochodu dla ludzi w odległych obszarach, gdzie istnieje niewiele innych opcji, to rzemieślnicze wydobycie złota uwalnia około 2.000 ton metrycznych (t) rtęci rocznie do środowiska.

Od czasu wejścia w życie Konwencji Minamata 7 lat temu planetGOLD współpracuje z władzami, górnikami, finansistami i lokalnymi społecznościami, aby zmienić sposób wydobywania i przetwarzania złota. Działania obejmują zwiększanie świadomości ryzyka związanego z rtęcią, a także pomoc w dostosowywaniu metod wydobycia i przetwarzania bez rtęci do lokalnych potrzeb. Poszczególne programy planetGold trwają zazwyczaj 5 lat, po czym społeczności i lokalne władze kontynuują działania.

planetGOLD działa w ponad 20 krajach Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej. W rocznym raporcie programu za lata 2022–23 analitycy oszacowali, że dotychczasowe wysiłki zapobiegły wykorzystaniu 31.4 tony rtęci w sześciu krajach, w których działa. W kilku krajach, w tym w Kolumbii, Peru i Burkina Faso, planetGOLD zachęca lokalne organizacje finansowe do udzielania kredytów górnikom, aby pomóc im wdrożyć technologie przetwarzania bez rtęci.

Plastikowa butelka zawierająca rtęć w małej kopalni złota i zakładzie przetwórczym w Paracale na Filipinach.

W pewnym miejscu na Filipinach, gdzie działa planetGOLD, zakład przetwórczy bezrtęciowy o wartości 500.000 2025 dolarów czeka na oficjalną certyfikację, aby rozpocząć działalność na początku XNUMX r., kiedy to własność zostanie przeniesiona na górników, a planetGOLD się wycofa. Zbudowany na wzgórzu nad miastem, aby wykorzystać grawitację do oddzielania i mielenia rudy, będzie pomagać członkom lokalnego stowarzyszenia górników, które występuje pod akronimem SMBC.

In cyjanowanie złota, regularnie stosowane w górnictwie na dużą skalę, górnicy tworzą zawiesinę z kruszonej rudy i wody i dodają cyjanek sodu, który rozpuszcza złoto. Dodaje się węgiel aktywowany, który działa jak gąbka, wchłaniając kompleks złoto-cyjankowy. Cząsteczki węgla zawierające złoto, które są większe niż kawałki rudy, są następnie oddzielane za pomocą siatki drucianej. Złoto odzyskuje się poprzez dodanie większej ilości cyjanku lub poprzez wytapianie.

W przeciwieństwie do rtęci, która utrzymuje się w środowisku, cyjanek można usunąć poprzez utlenianie nadtlenek wodoru or pirosiarczyn sodu.

Zastrzeżenie

Niniejszy artykuł został ponownie opublikowany z Internetu. Treść jest wyłącznie w celach informacyjnych i nie rościmy sobie żadnych praw własności ani oryginalnego stworzenia. Nie ponosimy odpowiedzialności za dokładność, kompletność, aktualność ani wiarygodność informacji zawartych w artykule. W przypadku jakichkolwiek problemów dotyczących praw autorskich lub innych kwestii prawnych prosimy o kontakt, a niezwłocznie podejmiemy odpowiednie działania.