Kontrola cyjanku sodu w kenijskim przemyśle wydobywczym złota: przestępczość i korupcja

Przez wiele lat, rtęć był substancją chemiczną z wyboru dla górników wydobywających złoto w Kenii. Dzisiaj, cyjanek sodowy jest coraz częściej stosowany do przetwarzania rudy zawierającej złoto – trend obserwowany na całym świecie, który został opisany jako „cyjanek rewolucja'.

Jednak przestępczość i korupcja w sektorze złota w Kenii sprawiły, że władze mają trudności z regulacją tej potencjalnie śmiertelnej substancji chemicznej i ograniczeniem jej wpływu na środowisko. Badania na potrzeby tego artykułu przeprowadzono w hrabstwach Migori, Narok, Siaya i Kakamega oraz w Nairobi we wrześniu 2021 r.

Urzędnik rządu Kenii pobrał próbkę wody we wsi Kowuor w hrabstwie Migori we wrześniu 2021 r. Mieszkańcy uważali, że nagła śmierć kilku zwierząt gospodarskich może być związana z pobliskim miejscem wymywania złota i wykorzystaniem Cyjanek sodowy.

Przejście do Cyjanek sodowy

Cyjanek sodu jest bardziej wydajny w przetwarzaniu rudy złota o niższej jakości niż rtęć. Używając rtęci można uzyskać od 25% do 50%, maksymalnie 60% złota, ale z cyjankiem można uzyskać 95%, a nawet 100% złota z rudy. Oznacza to, że gromadzące się „odpadki” z wydobycia złota – trwające w Kenii od czasów kolonialnych – są przysłowiową kopalnią złota i magnesem dla firm chcących przeprowadzać „ługowanie” złota, proces wydobywania złota z tego odpadu.

Jednak wiele z tych miejsc wymywania działa nielegalnie. Tam, gdzie jest wystarczająco dużo odpadów, aby utrzymać miejsce wymywania, ludzie często szybko je budują, pracują nad odpadami z danego obszaru przez sześć miesięcy do roku. Gdy obszar się wyczerpie, przechodzą do następnego obszaru. To pozwala uniknąć rządowej kontroli… większość [miejsc] jest nielegalna. Dlatego w centrach miejskich istnieją miejsca wymywania, aby zakończyć proces z nielegalnych miejsc.

Czasami władze są powiadamiane, że składowisko jest na miejscu dopiero wtedy, gdy operatorzy ruszyli dalej po zakończeniu składowania odpadów w tym obszarze. Trudniej jest zacząć badać, w jaki sposób można wycofać cyjanek, gdy nie ma osób prawnych [które można wyśledzić i pociągnąć do odpowiedzialności].

Jednak zdrowie lokalnych społeczności i ich zwierząt gospodarskich jest zagrożone, jeśli zignoruje się ścisłe protokoły niezbędne do zapewnienia bezpiecznego stosowania cyjanku sodu, ponieważ substancja chemiczna może zanieczyścić źródła wody. Wiele z opisanych tymczasowych miejsc wymywania było przyczyną szkód środowiskowych, ponieważ nie były leczone. Jednak w tym momencie grupy wymywania przeniosły się na inne miejsca, nie pozostawiając mieszkańcom możliwości pociągnięcia ich do odpowiedzialności.

Wcześniej podejmowano próby kontrolowania zawartości rtęci w złocie.sektor wydobywczy, zwłaszcza ze względu na skutki rzemieślnicze i na małą skalę [górnictwa] na środowisko. Potem pojawił się cyjanek sodu i jego wpływ [na zdrowie] jest szybszy.

Niejasne kwestie własności i licencjonowania

Większość inwestorów, którzy prowadzą nielegalne miejsca wycieków, oskarża władze o uniemożliwianie im legalnej działalności z powodu opóźnień w zatwierdzaniu licencji na miejsca wycieków, a także korupcji i ingerencji politycznej. Uzyskanie licencji może zająć do dwóch lat – nawet jeśli same miejsca mogą zostać oczyszczone w ciągu kilku miesięcy. Na przykład, według doniesień, hrabstwo Migori miało 10 oficjalnie licencjonowanych miejsc, ale 40 wniosków czekało na zatwierdzenie od września 2021 r. Większość miejsc działających w regionie jest nielegalna.

Brakuje zasobów w odpowiednich departamentach. Na przykład, tylko kilku urzędników z Departamentu Geologii nadzoruje hrabstwa Migori, Homa Bay, Kisii, Nyamira i Narok, które obejmują ogromny region wydobycia złota. Utrudnia to identyfikację i kontrolę miejsc wymywania. Podczas badań często znajdowane są nielegalne miejsca. Władze często dają operatorom czas na złożenie wniosku [o licencję] lub zamykają je i polegają na policji w wykonywaniu tych nakazów.

Taka sytuacja sprawia, że ​​własność i zarządzanie miejscami wycieków są niejasne dla okolicznych społeczności: często nazwy firm, dyrektorów lub ostatecznych właścicieli miejsc są nieznane. Jest niewielu lokalnych pracowników – większość wykwalifikowanej siły roboczej jest dostarczana przez pracowników z zagranicy – ​​i często są oni opłacani gotówką, pozostawiając skąpy ślad na papierze. Większość miejscowych nazywa miejsce po większościowej grupie obcokrajowców tam pracujących, którymi często mogą być obywatele Tanzanii, Indii lub Chin.

Korupcja i przemoc w sektorze złota

Ludzie z branży twierdzą, że politycy są często ostatecznymi beneficjentami biznesu. We wrześniu 2019 r. operacja władz w hrabstwie Migori doprowadziła do zamknięcia ponad 40 zakładów wydobywczych i przetwórczych złota działających nielegalnie, w tym dwóch rzekomo kontrolowanych przez wysokiego rangą urzędnika hrabstwa. To rzekomo wskazuje na dzisiejszą branżę.

Urzędnik kancelarii prawnej powiedział, że większość miejsc wycieków jest zarządzana przez osoby mające powiązania polityczne, co pozwala na ominięcie procedur podczas sporządzania umów i kupowania ziemi. Rok temu umowę sprzedaży ziemi zawarli niektórzy indyjscy handlarze za pośrednictwem firmy, która kupowała ziemię lokalnie. Kiedy urzędnik zaprotestował, że włączenie ługowanie złota jako perspektywę tego, co zrobią na tym terenie, nalegali, że umowa przejdzie, ponieważ byli wspierani przez wysokich rangą urzędników rządowych. Rzeczywiście, sześć miesięcy później zakład wymywania był gotowy i działał.

Działanie poza systemem prawnym sprawiło również, że miejsca wycieków są bardziej narażone na konflikty, gdyż spory dotyczące transakcji związanych ze złotem i rywalizacje między ludźmi biznesu przejawiają się w formie przemocy, a nie w sądach.

Jeden z takich incydentów miał miejsce 18 marca 2021 r., kiedy uzbrojeni mężczyźni ubrani w mundury General Service Unit (kenijskiej policji paramilitarnej) zaatakowali miejsce wymywania złota w Isebania, blisko granicy z Tanzanią. Część nalotu została uchwycona na nagraniach z telefonu CCTV w siedzibie biznesmena, który twierdził, że funkcjonariusze ukradli 2.5 kilograma złota o wartości 11 milionów szylingów kenijskich (Ksh), a także 2 miliony Ksh w gotówce (odpowiednio około 95 000 USD i 17 000 USD).

Przybyli nieoznakowanymi Toyotami Land Cruiser, policja udała się na miejsce wycieku i przedostała się przez bramę, bijąc trzech pracowników i na krótko porywając dwóch innych. Torturowali mężczyzn i siłą wdarli się do bezpiecznego domu. Następnie udali się do pobliskiego baru należącego do tego samego handlarza, zaczęli bić klientów dalej, po czym odeszli.

Adwokat reprezentujący biznesmena powiedział, że ani policja w Migori, ani w pobliskim posterunku policji w Isebania nie wiedziały o nalocie i że będą kontynuować sprawę z rządem. Biznesmen został później oskarżony o unikanie płacenia podatków przez Kenya Revenue Authority w Sądzie Najwyższym w Kisii. Chciał wiedzieć, ile podatku jest winien rządowi lub jakie prawo złamał, aby pozwolić na tego rodzaju atak ze strony paramilitarnych [wojsk], a nie zwykłej policji, która weszła bez nakazu przeszukania lub nie zadała sobie trudu, aby powiedzieć mu, co się stało. Został oskarżony w sądzie, ale nic jeszcze nie było jasne. Od czasu ataku biznesmen stracił klientów, partnerów biznesowych i zaufanie; został zmuszony do zamknięcia strony i znacznie ograniczył inwestycje w złoto.

Ponownie, istnieje sugestia, że ​​jest to powiązane politycznie. Źródła zaznajomione z miejscem wycieku (mówiące pod warunkiem zachowania anonimowości) powiedziały, że zostało ono wykorzystane jako przykrywka przez wysokich rangą urzędników rządowych hrabstwa Migori i lokalnych polityków. Nalot mógł być wynikiem nieporozumienia między tymi stronami, ponieważ lokalny rząd nie wiedział, że się odbędzie, co sugeruje, że rozkaz nalotu pochodził z góry.

Ryzyko przemocy – w sporach między rywalami biznesowymi lub skorumpowanymi władzami – ukształtowało sposób działania miejsc wymywania. Ze względów bezpieczeństwa ludzie często korzystają z ośrodków miejskich, aby wymywać lub finalizować proces oczyszczania złota z miejsc wymywania, ponieważ na obszarach wiejskich łatwiej jest zostać zaatakowanym przez przestępców. Większość miejsc miejskich ma wysokie mury z cegły i zaprawy, drut kolczasty lub pod napięciem na górze oraz kilka bram i sekcji odgrodzonych ze względów bezpieczeństwa.

Łańcuchy dostaw cyjanku

Wszyscy w branży wymywania zgłosili, że cyjanek sodu jest rzadko kupowany w Kenii, ze względu na surowe przepisy dotyczące jego obchodzenia się i transportu. Na przykład, zgodnie z prawem kenijskim, cyjanek musi być transportowany w wyraźnie oznakowanym pojeździe, pokazującym jego zawartość, co przyciąga niepożądaną uwagę do miejsc wymywania, które działają nielegalnie.

Zamiast tego, chemikalia są często przemycane z Tanzanii. Tanzańczycy mają kontrolę nad szlakami cyjanku, rtęci i kwasu siarkowego w górnictwie złota w Kenii; udało im się uniknąć wszystkich podatków, które trzeba zapłacić [wykorzystując] szlaki przemytu… tona cyjanku kosztuje od 400 000 do 500 000 szylingów kenijskich [3 400–4 300 USD] i przez długi czas utrzymywała się na stałym poziomie. Niektórzy próbowali importować chemikalia z Ugandy… gdzie mają interesy w złocie, [ale] podatki i interesy z rządem ustalają cenę tony cyjanku na 600 000–700 000 szylingów kenijskich [5 100–6 000 USD], a większe koszty powstają, gdy jest on transportowany otwarcie w Kenii.

Po zakupieniu chemikaliów w Tanzanii, są one przenoszone do mniejszych, szczelnych zbiorników o pojemności około 120–200 litrów przez granicę. Ludzie ściśle używają minivanów z przyciemnianymi szybami do transportu chemikaliów przez szlaki przemytnicze. Minivany – w przeciwieństwie do ciężarówek używanych do przemytu innych produktów – są wybierane, ponieważ substancja jest trująca i należy obchodzić się z nią ostrożnie.

Oficer geologii hrabstwa Migori potwierdził również, że większość cyjanku sodu i umiejętności jego wykorzystania pochodzą z pobliskiej Tanzanii, gdzie jest on używany od dawna. To poleganie na tanzańskich łańcuchach dostaw oznacza, że ​​wiele miejsc w Kenii jest kontrolowanych przez Tanzańczyków.

Ryzyko zmarnowania okazji?

„Rewolucja cyjankowa” może być złotą okazją dla sektora górniczego Kenii, pozwalając przedsiębiorstwom na zyskowne wykorzystanie tego, co w przeciwnym razie jest po prostu odpadem. Jednak przestępczość w sektorze, interesy polityczne i stosowanie przemocy zamieniają tę okazję w ryzyko.

Dowódca policji, oficer agencji ochrony środowiska i oficer geologii w hrabstwie Migori zgadzają się, że wysiłki podejmowane przez departamenty rządu Kenii w celu kontrolowania wypłukiwania i stosowania cyjanku są najlepszą strategią na przywrócenie stabilności w sektorze. Policja może aresztować, ale potrzebuje ekspertów z innych departamentów, aby zapewnić wszechstronną operację, która pomoże w sprawach sądowych.

W międzyczasie, dopóki te toksyczne substancje będą używane przez grupy działające poza prawem, zdrowie społeczności kenijskich i zwierząt gospodarskich będzie narażone.

Zastrzeżenie

Niniejszy artykuł został ponownie opublikowany z Internetu. Treść jest wyłącznie w celach informacyjnych i nie rościmy sobie żadnych praw własności ani oryginalnego stworzenia. Nie ponosimy odpowiedzialności za dokładność, kompletność, aktualność ani wiarygodność informacji zawartych w artykule. W przypadku jakichkolwiek problemów dotyczących praw autorskich lub innych kwestii prawnych prosimy o kontakt, a niezwłocznie podejmiemy odpowiednie działania.