Siyanür Liçi Öncesi Altın Konsantrelerinin Ön İşlem Teknolojileri Üzerine Araştırma

Altın konsantrelerinin siyanürle liçlenmesi, altın çıkarımı için klasik bir işlemdir. Bununla birlikte, cevherlerin karmaşık yapısı nedeniyle, liçleme verimliliğini artırmak için genellikle ön işlem gereklidir. Bu makale, siyanürle liçlemeden önce uygulanan ön işlem teknolojilerini sistematik olarak inceleyerek , pratik üretim için bir referans sağlamayı amaçlamaktadır.

I. Fiziksel Ön Arıtma Teknolojileri

1. İnce Öğütme

Altın konsantreleri, altın minerallerini gangdan tamamen ayırmak için bilyalı değirmenler gibi ekipmanlarla 325 mesh veya daha ince öğütülür. Belirli bir altın madenindeki uygulama, ince öğütmenin altının maruz kalma alanını %40 artırabileceğini ve sızma oranının %8-12 artabileceğini göstermektedir.

2. Eleme ve Kirlilik Giderimi

Doğrusal titreşimli elekler gibi ekipmanlar, talaş ve plastik parçaları gibi yab impurities maddeleri uzaklaştırmak için kullanılır. Belirli bir konsantratördeki uygulama örneği, eleme işleminden sonra ekipman tıkanma sıklığının %70 oranında azaldığını ve siyanür adsorpsiyon kaybının %5 oranında azaldığını göstermektedir.

3. Flotasyon Reaktifinin Giderilmesi

Flotasyon konsantreleri için, ksantat ve 2 numaralı yağ gibi flotasyon reaktiflerini etkili bir şekilde uzaklaştırmak amacıyla "yeniden öğütme - reaktif uzaklaştırma" olmak üzere iki aşamalı bir işlem uygulanmaktadır. Endüstriyel veriler, reaktif uzaklaştırma işleminden sonra sodyum siyanür tüketiminin %35 oranında azaldığını ve aktif karbonun adsorpsiyon oranının %15 oranında arttığını göstermektedir.

II. Kimyasal Ön İşlem Teknolojileri

1. Alkali Ön İşlem

pH'ı 10-11'e ayarlamak için kireç eklenir. Böylece çinko, arsenik ve antimon gibi zararlı elementler çözünür tuzlar oluşturur. Arsenik içeren belirli bir altın madeninde uygulanmasından sonra siyanür tüketimi 12 kg/t'den 6.5 kg/t'ye düşer ve sızma oranı %9 artar.

2. Oksidasyon Ön İşlemi

• Hava Oksidasyonu

Belirli bir pirotin tipi altın madeninde, indirgeyici maddelerin havalandırılması ve karıştırılmasıyla oksitlenmesiyle, ön işlemden sonra hamur potansiyeli -150 mV'dan +200 mV'a çıkarılmakta ve siyanürleme süresi %40 oranında kısalmaktadır.

• Oksidanların eklenmesi

Kurşun nitrat dozajı 0.5 kg/t olduğunda, sülfür iyonlarının konsantrasyonu %60 oranında azaltılabilir ve liç oranı %7 oranında artırılabilir. Belirli bir bakır-altın cevherinde, hidrojen peroksit ile ön işlemden sonra sodyum siyanür tüketimi %40 oranında azalır.

3. Amonyak-Siyanür ile Sinerjik Sızdırma

Bakır içeren altın konsantrelerine amonyak suyu (%1-3 konsantrasyonda) eklenerek bakırın kararlı amonyak kompleksleri oluşturulur. Endüstriyel testler bakır sızma oranının %5'in altında kontrol edilebildiğini ve altın sızma oranının %12 oranında arttığını göstermektedir.

III. Biyolojik Ön Arıtma Teknolojileri

Thiobacillus ferrooxidans gibi mikroorganizmalar sülfür minerallerini ayrıştırmak için kullanılır. Belirli bir refrakter altın madeninde 20 günlük biyolojik oksidasyondan sonra, piritin ayrışma oranı %92'ye ulaşır ve altın sızma oranı %35'ten %88'e çıkar. Bu teknoloji çevre dostu olma avantajına sahiptir, ancak işlem süresi nispeten uzundur (15-30 gün).

IV. Süreç Seçimi İçin Öneriler

Ön işlem prosesinin cevherin doğasına göre kapsamlı bir şekilde seçilmesi gerekmektedir:

• Kükürt ve arsenik içeriği yüksek cevherlerde biyolojik oksidasyon veya kavurma ön işlemi tercih edilmelidir.

• Bakır içeren altın konsantreleri için amonyak-siyanür sistemi önerilmektedir.

• Flotasyon konsantreleri için reaktif giderim işleminin güçlendirilmesi gerekmektedir.

• Konvansiyonel cevherler için alkali yıkama ve oksidan ilavesinin birlikte uygulandığı bir proses uygulanabilir.

Sonuç:

Ön işlem teknolojilerinin rasyonel uygulanması siyanür liç etkisini önemli ölçüde iyileştirebilir. Gelecekte, altın çıkarma teknolojilerinin yeşil gelişimini teşvik etmek için verimli ve düşük tüketimli kombine ön işlem süreçlerini daha fazla incelemek gerekir.