Karbonlu Carlin Tipi Altın Cevherinin Siyanürle Yıkanması Üzerine Çalışma

Giriş

Karbonlu Carlin tipi altın cevherleri, yaygın dağılımları ve büyük rezervleriyle karakterize edilir. Ancak, altın çıkarma sürecinde önemli zorluklar oluştururlar. Bu cevherler tipik olarak element bileşimlerinde karbon içerir ve altın parçacıkları ince dağılmış bir biçimde bulunur. Arsenik ve karbonun varlığı iki önemli soruna yol açar: altın kapsüllenmesi ve karbonun altın soygunu etkisi, son derece düşük doğrudan siyanürleme sızma oranlarıyla sonuçlanır. Sonuç olarak, altın madenciliği alanında küresel olarak tanınan bir temsil eden çift refrakter cevherler veya inatçı cevherler olarak kabul edilirler.

Karbonlu Carlin Tipi Altın Cevherlerinde Siyanür Sızıntısı Sorunu

Altın Kapsülleme

Karbonlu Carlin tipi altın cevherlerindeki sülfür mineralleri genellikle altın parçacıklarını kapsüller. Bu fiziksel bariyer, altın parçacıkları arasındaki doğrudan teması önler. siyanür çözelti ve altın, liç işleminin verimliliğini önemli ölçüde azaltır. Örneğin, bu tür cevherlere sahip birçok madende, altının büyük bir kısmı sülfür matrisi içinde sıkışmış halde kalır ve erişilemez Siyanür liçi ajan.

Karbonun Altın Soygun Etkisi

Bu cevherlerdeki karbonlu malzemeler altın siyanür komplekslerine karşı güçlü bir yakınlığa sahiptir. Siyanür liç işlemi sırasında, altın çözülüp siyanür kompleksleri oluştururken, karbonlu maddeler bu kompleksleri adsorbe edebilir ve altını çözeltiden etkili bir şekilde "çalabilir". Bu sadece daha düşük bir altın geri kazanım oranına yol açmakla kalmaz, aynı zamanda çıkarma sürecinde önemli kayıplara da neden olur. Araştırmalar, cevherdeki element karbon, organik karbon ve inorganik karbon gibi farklı karbon türlerinin hepsinin bu altın soygunu etkisine farklı derecelerde katkıda bulunduğunu göstermiştir. Özellikle element karbon, altın siyanür komplekslerini güçlü bir şekilde adsorbe edebilen aktif karbona benzer bir adsorpsiyon davranışına sahiptir.

Siyanür Sızdırma Deneyleri Üzerine Araştırma

Doğrudan Siyanür Sızdırma

Çok sayıda çalışma, karbonlu Carlin tipi altın cevherlerinin doğrudan siyanür liçinin çok düşük altın geri kazanımları sağladığını göstermiştir. Bazı durumlarda, karbon-hamurda (CIP) veya reçine-hamurda (RIP) gibi gelişmiş siyanür liçi yöntemleri kullanıldığında bile, geri kazanım oranı hayal kırıklığı yaratacak kadar düşük kalmaktadır. Örneğin, belirli bir deneyde, doğrudan siyanür liçinin altın geri kazanım oranı yalnızca %12.9'du ve bu yaklaşımın bu tür refrakter cevherler için etkisizliğini vurgulamaktadır.

Siyanür Sızıntısını İyileştirmek İçin Ön İşlem Yöntemleri

Kavurma

Kavurma, geleneksel bir ön işlem yöntemidir. Cevheri ısıtarak karbonlu malzemeler CO ve CO₂ olarak uzaklaştırılır ve pirit demir oksitlere ayrışır. Bu işlem, daha önce kapsüllenmiş altını açığa çıkararak siyanür liçine daha erişilebilir hale getirir. Ancak, kavurma, eksi on meshlik ince bir besleme, en az dört saatlik tutma süresi ve fırındaki sıcaklık ve atmosferin hassas bir şekilde kontrol edilmesini gerektirir. Yaklaşık 500°C'nin altındaki sıcaklıklar veya hafifçe azalan bir atmosfer, eksik kavurmaya neden olabilir ve bu da altın çıkarmada büyük bir azalmaya yol açabilir. Dahası, 550°C ve üzerinde, pirit, altının siyanürle etkili bir şekilde liçi yapılamayacağı refrakter bir hematit formuna dönüşür. Ek olarak, kavurma, beslemenin fırına pahalı bir şekilde kurutulmasını ve fırın gazları üzerinde sıkı emisyon kontrolleri gerektirir. Ton başına 85 gram altın içeren cevherlerden %87 - XNUMX oranında altın çıkarımı sağlanabilmesine rağmen, yüksek sermaye maliyeti gerektirmesi ve karmaşık işletme koşulları nedeniyle kavurma, birçok karbonlu Carlin tipi altın cevheri yatağı için uygun bir alternatif olmaktan çıkmıştır.

Kimyasal Oksidasyon

Kimyasal oksidasyon, karbonlu Carlin tipi altın cevherlerinin işlenmesinde büyük potansiyel göstermiştir. Sulu hamurlardaki oksitleyici maddeler, karbonlu maddelerin zararlı etkilerinin üstesinden gelebilir. Örneğin, ön işlem maddesi olarak klor kullanımı kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Ancak, gereken klor miktarı cevherin refrakter yapısına bağlı olarak değişir. Hafif refrakter cevherler, sonraki siyanürlemede %83 veya daha fazla altın çıkarımı elde etmek için siyanürleme ön işleminde ton başına yalnızca on ila yirmi kg klor gerektirebilir. Öte yandan, yüksek refrakter cevherler, ön işlem sürecinde ton başına 100 kg'dan fazla klor gerektirebilir. Hidrojen peroksit, sodyum hipoklorit ve potasyum permanganat gibi diğer oksitleyici maddeler de araştırılmıştır. Örneğin sodyum hipoklorit, kapsüllenmiş altını açığa çıkarmak için sülfürlü mineralleri okside etmekle kalmayıp aynı zamanda karbonlu maddeleri pasifleştirerek altın soygunu etkilerini azaltabilir. Araştırmalar, bazı durumlarda sodyum hipokloritin ön işlem maddesi olarak kullanılmasının, sonraki siyanür liçinde altın geri kazanım oranını önemli ölçüde iyileştirebileceğini göstermiştir.

Bakteriyel Oksidasyon

Bakteriyel oksidasyon, gelişmekte olan ve çevre dostu bir ön işlem yöntemidir. Karışık asidofilik bakteriler cevherdeki sülfür minerallerini oksitlemek için kullanılabilir. Bu işlem, sülfürler tarafından altın kapsüllenmesi sorununu etkili bir şekilde çözer. Bakteriyel oksidasyon sırasında, bakteriler sülfür minerallerini metabolize eder, onları parçalayarak kapsüllenmiş altını serbest bırakır. Aynı zamanda, sonraki siyanür liç işleminde aktif karbon kullanımı, karbonlu maddelerin altın soygunu etkisine karşı koymak için rekabetçi adsorpsiyon yeteneğinden yararlanabilir. Örneğin, Yunnan'daki karbonlu Carlin tipi bir altın yatağı üzerinde yapılan bir çalışmada, bakteriyel oksidasyon ve karbon-hamur siyanürleme kombinasyonu yoluyla altın geri kazanım oranı %82.39'a ulaşırken, siyanür reaktif tüketimi %49.68 oranında azaltılmıştır. Bu, bakteriyel oksidasyon - karbon siyanür liç işleminin karbonlu Carlin tipi altın cevherlerini işlemek için etkili bir yöntem olduğunu göstermektedir.

Sonuç

Karbonlu Carlin tipi altın cevherleri, altın kapsülleme ve karbonun altın soygunu etkisi nedeniyle siyanür liç işleminde önemli zorluklar sunar. Doğrudan siyanür liç işlemi genellikle etkisiz olsa da, kavurma, kimyasal oksidasyon ve bakteriyel oksidasyon gibi çeşitli ön işlem yöntemleri potansiyel çözümler sunar. Her yöntemin altın geri kazanımı, maliyet ve çevresel etki açısından kendine özgü avantajları ve sınırlamaları vardır. Bunlar arasında bakteriyel oksidasyon - karbon siyanür liç işlemi ve belirli kimyasal oksidasyon yöntemleri, bu refrakter cevherleri etkili bir şekilde işlemek için büyük umut vaat etmektedir. Ancak, karbonlu Carlin tipi altın cevherlerinden altın çıkarmayı daha verimli ve sürdürülebilir hale getirmek için bu süreçleri optimize etmek, maliyetleri düşürmek ve çevre dostu olmalarını artırmak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.