Yaygın tip altın cevherleri için tüm sümük siyanürleme işlemi

1. Giriş

Altın madenciliği endüstrisinin sürekli gelişmesiyle, kolayca işlenen altın cevheri kaynakları giderek azalmaktadır. Bu nedenle, arsenik - antimon damar - yayılmış tipteki altın cevherleri gibi refrakter altın cevherlerinin zenginleştirme ve eritme süreçlerini incelemek büyük önem taşımaktadır. Bu cevherler, komple

x mieraloji, arsenopirit ve stibnit'in dağınık bir biçimde gang mineralleriyle yakından ilişkili olduğu ve altın çıkarımını zorlaştırdığı bir yöntemdir. Tüm - sümük siyanürleme işlemi altın çıkarma için yaygın bir yöntemdir, ancak bu tür cevher için genellikle düşük altın sızma oranı ve yüksek reaktif tüketimi gibi sorunlarla karşı karşıyadır. Bu işlemi optimize etmek, kaynak kullanım oranını ve altın madenlerinin ekonomik faydalarını etkili bir şekilde iyileştirebilir.

2. Arsenik - Antimon Damar - Dağınık Tip Altın Cevherlerinin Özellikleri

2.1 Mineralojik Bileşim

Arsenik - antimon damar - yayılmış tip altın cevherlerinde, arsenopirit ve stibnit altın çıkarımını etkileyen ana minerallerdir. Cevherdeki doğal altın parçacıkları son derece düzensiz parçacık boyutlarına sahiptir. Bunlar esas olarak pirit ve arsenopiritin çatlaklarında ve taneler arası boşluklarında dağılmış durumdadır veya bunların içine sarılmıştır. Bazen altın stibnit ile birlikte bulunur ve bir kısmı limonit veya kuvars gibi gang minerallerine gömülüdür. Cevherdeki piritin bir kısmı gang minerallerinde ince taneli yayılımlar halinde bulunur ve arsenopirit ve markazit ile yakın bir simbiyotik ilişkiye sahiptir. Arsenopirit genellikle nispeten ince bir parçacık boyutuna sahiptir ve pirit ile yakın bir şekilde ilişkilidir. Cevher yapısı esas olarak damar - yayılmıştır, stibnit ve arsenopiritin çoğu gang mineralleriyle yayılmış bir şekilde iç içe geçmiştir.

2.2 Zararlı Elementler

Cevherde arsenik (As) ve antimon (Sb) bulunması, altının siyanürleme liçi için son derece elverişsizdir. Bu elementler, siyanür ve siyanürleme sürecinde oksijen, büyük miktarda reaktif tüketir ve altının sızma oranını azaltır. Örneğin, arsenik siyanür çözeltisinde çeşitli arsenik içeren bileşikler oluşturabilir, bu bileşikler sadece siyanürü tüketmekle kalmaz, aynı zamanda altın parçacıklarının yüzeyinde pasifleştirme filmleri oluşturarak altın ve siyanür iyonları arasındaki teması engelleyebilir.

3. Tüm Slime Siyanürleme İşleminde Mevcut Sorunlar

3.1 Düşük Altın Sızıntı Oranı

Arsenik - antimon damar - yayılmış tip altın cevherlerinin doğrudan tüm - balçık siyanürlenmesi genellikle düşük bir altın sızma oranıyla sonuçlanır. Karmaşık mineralojik bileşim ve zararlı elementlerin varlığı nedeniyle, altının siyanürle tamamen çözülmesi zordur. Bazı cevherler için, doğrudan tüm - balçık siyanürleme geri kazanım oranı yalnızca yaklaşık %47.62'dir.

3.2 Yüksek Reaktif Tüketimi

Siyanürleme işlemi, liç maddesi olarak büyük miktarda siyanür gerektirir. Ancak, arsenik, antimon ve diğer zararlı elementlerin varlığında siyanür tüketimi önemli ölçüde artar. Ayrıca, cevherdeki bazı sülfür minerallerinin varlığı da siyanürle reaksiyona girerek reaktif tüketimini daha da artırabilir. Örneğin, sülfür minerallerinin siyanürle reaksiyonu çeşitli siyanür kompleksleri oluşturabilir, bulamaçtaki serbest siyanür konsantrasyonunu azaltabilir ve altın liçini geciktirebilir.

4. Tüm Slime Siyanürleme İşlemleri için Optimizasyon Stratejileri

4.1 Ön İşlem Yöntemleri

4.1.1 Alkali Sızdırma Ön İşlemi

Alkali liç maddesi olarak NaOH kullanımı bazı zararlı elementleri etkili bir şekilde giderebilir. Ortogonal faktöriyel deneylerle, mineral öğütme inceliği -200 mesh olduğunda ve %85'e denk geldiğinde, alkali liç konsantrasyonunun 60 kg/t, alkali liç süresi 32 saat ve alkali liç sıcaklığının 26 °C olduğu bazı cevherler için, sonraki siyanürleme etkisinin iyileştirilebileceği belirlenmiştir. Alkali liç, bazı arsenik ve antimon içeren mineralleri belirli bir ölçüde çözebilir ve siyanürleme işlemi üzerindeki olumsuz etkilerini azaltabilir.

4.1.2 Asit Ön İşlemi

Nitrik asit (HNO₃) ve hidroklorik asit (HCl) gibi asit ön işlemi de etkili olabilir. Asit ön işlemi siyanür tüketimini azaltabilir. Örneğin, asit ön işleminden sonra siyanür tüketimi sırasıyla 340 - 210 mg/L azaltılabilir ve buna karşılık gelen altın geri kazanım oranları %98.87 ve %95.11'e çıkabilir. Asit ön işlemi cevherdeki bazı karbonat minerallerini ve sülfür minerallerinin bir kısmını çözerek bu minerallerin siyanürleme sürecindeki müdahalesini azaltabilir.

4.1.3 Kavurma Ön İşlemi

Siyanürleme işleminden önce cevherin 600-1000 °C'de 0.5-2 saat kavrulması da iyi sonuçlar verebilir. Kavrulmuş numunelerdeki siyanürleme sonuçları, siyanür tüketiminin 1150 mg/L gibi önemli bir oranda azaldığını ve altın geri kazanım oranının %5.2 arttığını göstermektedir. Ayrıca, arsenik, antimon, kadmiyum ve MERKÜR Kavrulmuş numunede (1000 °C'de 2 saat kavrulmuş) önemli ölçüde azalır. Kavurma, sülfür minerallerini metal oksitlere dönüştürebilir ve bu da altının siyanür sızmasına daha kolay erişebilmesini sağlar.

4.2 Siyanürleme Koşullarının Optimizasyonu

4.2.1 Siyanür Konsantrasyonu

Farklı özelliklere sahip cevherler için uygun siyanür konsantrasyonunun belirlenmesi gerekir. Yüksek arsenik ve antimon içeren 10.5 ppm altın içeren ilk tip cevher örneği için optimum siyanür konsantrasyonu 4000 mg/L iken, düşük altın içeriğine (2.5 ppm) ancak yüksek gümüş içeriğine (160 ppm) sahip ikinci tip cevher örneği için optimum siyanür konsantrasyonu 2500 mg/L'dir. Siyanür konsantrasyonunun cevher özelliklerine göre ayarlanması, reaktif israfını azaltırken verimli altın liçini sağlayabilir.

4.2.2 pH Değeri

Siyanürleme çözeltisinin pH değeri de yıkama etkisi üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. İlk numune için optimum pH 11.1'dir ve ikinci numune için optimum pH 10.5'tir. Uygun pH değerinin korunması siyanür çözeltisinin kararlılığını sağlayabilir ve altın ile siyanür iyonları arasındaki reaksiyonu destekleyebilir.

4.2.3 Siyanürleme Süresi

Siyanürleme süresi de optimize edilmelidir. Yukarıda belirtilen her iki numune türü için de uygun siyanürleme süresi 24 saattir. Siyanürleme süresini uzatmak altın geri kazanım oranını önemli ölçüde artırmayabilir ancak üretim maliyetlerini artıracaktır. Bu nedenle, uygun siyanürleme süresini belirlemek üretim verimliliğini artırmak için çok önemlidir.

4.2.4 Oksitleyici Maddelerin Kullanımı

H₂O₂ (0.015 M), hava (0.15 L/dak) veya H₂O₂ ve hava karışımı gibi oksitleyici maddeler kullanmak altın çıkarma kinetiğini iyileştirebilir. Bunlar arasında, hava enjeksiyonu liç kinetiği üzerinde en önemli faydalı etkiye sahiptir. Oksitleyici maddeler cevherdeki bazı indirgenmiş maddeleri oksitlenmiş formlara dönüştürebilir ve altının çözünmesini teşvik edebilir.

5. Örnek Olaylar

Gansu'daki bir altın madeninde, arsenik - antimon damar - yayılmış tip altın cevherinin tüm - balçık siyanürleme işlemi optimize edildi. NaOH ile alkali liç ön işlemi, öğütme inceliğinin, alkali liç konsantrasyonunun, süresinin ve sıcaklığının optimize edilmesi ve ardından uygun NaCN konsantrasyonu ve siyanürleme süresiyle siyanürlemenin gerçekleştirilmesiyle, siyanür liç oranı başlangıçtaki %47.62'den %85.04'e yükseldi. Başka bir durumda, karmaşık cevher bileşimine sahip bir altın yatağında, asit ön işlemi ve kavurma ön işleminin ardından ve ardından Siyanürleme KoşullarıAltın geri kazanım oranı önemli ölçüde iyileştirildi ve siyanür tüketimi etkili bir şekilde azaltıldı.

6. Sonuç

Arsenik - antimon damarı - yayılmış tip altın cevherleri için tüm - balçık siyanürleme işleminin optimize edilmesi, altın çıkarma verimliliğini artırmanın ve üretim maliyetlerini düşürmenin etkili bir yoludur. Alkali liçleme, asit ön işlemi ve kavurma ön işlemi gibi uygun ön işlem yöntemlerini seçerek ve siyanür konsantrasyonu, pH değeri, siyanürleme süresi ve oksitleyici maddeler kullanarak siyanürleme koşullarını optimize ederek, altın liçleme oranında ve reaktif tüketiminde önemli iyileştirmeler elde edilebilir. Farklı altın madenleri, en iyi ekonomik ve çevresel faydaları elde etmek için kendi cevher özelliklerine göre optimizasyon stratejileri seçmelidir.