Οκτώ τεχνολογικές απαιτήσεις για την εξόρυξη χρυσού κυανίωσης από μεταλλεύματα χρυσού

Η εξόρυξη χρυσού με κυάνωση είναι μια μέθοδος που χρησιμοποιεί κυάνιο ως διάλυμα έκπλυσης για την εξαγωγή χρυσού. Λόγω της ώριμης τεχνολογίας της, του υψηλού ρυθμού έκπλυσης και της ισχυρής προσαρμοστικότητάς της στα μεταλλεύματα, η διαδικασία κυάνωσης παραμένει μια από τις κύριες μεθόδους παραγωγής χρυσού μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας κυάνωσης, είναι απαραίτητο να ελέγχεται κάθε τεχνολογική πτυχή για να εξασφαλίζονται καλές οικονομικές αποδόσεις. Αυτό το άρθρο θα σας παρουσιάσει τις οκτώ τεχνολογικές απαιτήσεις για την εξόρυξη χρυσού με κυάνωση από μεταλλεύματα χρυσού.

1. Αερισμός και προσθήκη κυανίου

Το κυάνιο προστίθεται στον πολτό μετά την άλεση για να διαλυθεί ο χρυσός, σχηματίζοντας μεταλλικά σύμπλοκα. Ο τύπος αντίδρασης έχει ως εξής: [Ο τύπος αντίδρασης θα πρέπει να εισαχθεί εδώ, εάν υπάρχει]. Όπως φαίνεται από την εξίσωση, απαιτείται οξυγόνο κατά την αντίδραση έκπλυσης χρυσού. Επομένως, στη βιομηχανική παραγωγή, ο αέρας εισάγεται στη δεξαμενή έκπλυσης. Η πίεση αερισμού είναι γενικά περίπου 1 kg και ο ρυθμός αερισμού είναι περισσότερο από 0.002 m³ ανά λεπτό ανά κυβικό μέτρο πολτού.

2. Προσθήκη Προστατευτικού Αλκαλίου

Για να διατηρηθεί η συγκέντρωση κυανίου στον πολτό, να αποφευχθεί η μόλυνση του περιβάλλοντος και να αποφευχθεί η παραγωγή και απώλεια τοξικού αερίου υδροκυανίου (HCN), πρέπει να προστεθεί αλκάλιο στη δεξαμενή έκπλυσης. Αυτό διατηρεί τον πολτό σε σχετικά υψηλή τιμή pH (10.5 - 11). Στη βιομηχανική παραγωγή, χρησιμοποιείται συνήθως λάιμ ή γάλα ασβέστη και μερικές φορές προστίθεται NaOH για συμπληρωματική ρύθμιση.

3. Διατήρηση του πολτού σε κατάσταση αναστολής

Η διαδικασία εξαγωγής χρυσού κυανίωσης έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις για την απόδοση της δεξαμενής ανάδευσης έκπλυσης (προσρόφησης). Σε συνθήκες χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, τα σωματίδια χρυσού που έχουν απελευθερωθεί ή έχουν εκτεθειμένες επιφάνειες στον πολτό δεν πρέπει να εναποτίθενται στη δεξαμενή. Ο πολτός, το κυάνιο, ο ασβέστης και ο αέρας πρέπει να αναμειχθούν καλά και να αιωρηθούν στη δεξαμενή. Η συγκέντρωση του πολτού πρέπει να είναι ομοιόμορφη σε όλα τα μέρη της δεξαμενής, χωρίς στρωματοποίηση κατά μήκος του βάθους της δεξαμενής και η κατανομή μεγέθους σωματιδίων πρέπει να είναι ομοιόμορφη.

4. Διατήρηση κατάλληλης συγκέντρωσης πολτού

Όταν η πυκνότητα του μεταλλεύματος χρυσού που κυανιούται κυμαίνεται από 2.65 έως 2.8. η γενική συγκέντρωση του πολτού έκπλυσης είναι 40 - 45%. Όταν η πυκνότητα του συμπυκνώματος επίπλευσης είναι 3 - 3.5. η γενική συγκέντρωση έκπλυσης είναι 30 - 40%. Η λεπτότητα του υλικού είναι γενικά τέτοια που το 80 - 95% του περνά από ένα κόσκινο 200 - mesh. Οι πρακτικές παραγωγής δείχνουν ότι διαφορετικά υλικά και συνθήκες παραγωγής απαιτούν διαφορετικές δεξαμενές ανάδευσης.

5. Μείωση της φθοράς και του θορύβου των κινούμενων εξαρτημάτων

Για να μειωθεί η φθορά του αναδευτήρα και να παραταθεί η διάρκεια ζωής του, οι περισσότερες φτερωτές στη βιομηχανική παραγωγή έχουν επένδυση από καουτσούκ. Η συσκευή μετάδοσης πρέπει να υποβάλλεται σε επεξεργασία με ακρίβεια για να εξασφαλίζεται υψηλή απόδοση μετάδοσης και χαμηλό θόρυβο.

6. Μείωση της φθοράς άνθρακα

Στη διεργασία Άνθρακα σε πολτό, προστίθεται άνθρακας στη δεξαμενή προσρόφησης για να προσροφήσει τον εκπλυμένο χρυσό. Εάν η δύναμη ανάδευσης της δεξαμενής έκπλυσης είναι πολύ ισχυρή, ο άνθρακας θα αλεστεί και θα χαθεί. Εάν είναι πολύ ασθενής, θα συμβεί καθίζηση. Επομένως, διατηρώντας το πολτό σε αιωρούμενη κατάσταση, αφενός, θα πρέπει να επιλέγεται άνθρακας υψηλής σκληρότητας για την παραγωγή και αφετέρου, η ταχύτητα περιστροφής της πτερωτής θα πρέπει να μειώνεται για να ελαχιστοποιηθεί η απώλεια άνθρακα και η ισχύς εισόδου της δεξαμενής ανάδευσης-προσρόφησης.

7. Καθορισμός της κατάλληλης κλίμακας

Επί του παρόντος, η ικανότητα επεξεργασίας των κοινών μονάδων κυανίωσης κυμαίνεται από αρκετές δεκάδες έως δεκάδες χιλιάδες τόνους την ημέρα. Όσο μεγαλύτερη είναι η κλίμακα, τόσο περισσότερη γη, μεγαλύτερος εξοπλισμός και μεγαλύτερες επενδύσεις απαιτούνται. Τα ορυχεία θα πρέπει να καθορίσουν την κατάλληλη κλίμακα του εργοστασίου με βάση τις πραγματικές συνθήκες.

8. Μείωση βάρους και επένδυσης εξοπλισμού

Όταν επιλέγετε μια δεξαμενή ανάδευσης έκπλυσης, θα πρέπει να είναι εξαιρετικά αποδοτική και να εξοικονομεί ενέργεια για την έκπλυση. Ταυτόχρονα, η συσκευή μετάδοσης θα πρέπει να καταλαμβάνει λιγότερο χώρο και ο εξοπλισμός πρέπει να είναι ελαφρύς. Μόλις προσδιοριστεί η κλίμακα, η συγκέντρωση του πολτού και ο χρόνος έκπλυσης, μπορεί να εξακριβωθεί ο αριθμός των δεξαμενών. Ωστόσο, το μέγεθος της δεξαμενής ανάδευσης πρέπει να είναι κατάλληλο για την κλίμακα. Για παράδειγμα, εάν μια μονάδα κυανίωσης 500 - t/d εξακολουθεί να χρησιμοποιεί δεξαμενή ανάδευσης φ3.5×3.5 m, θα χρειαστεί περισσότερος εξοπλισμός, αυξάνοντας τις επενδύσεις. Επομένως, μόνο όταν ο εξοπλισμός είναι ελαφρύς και η κλίμακα είναι κατάλληλη μπορεί να μειωθεί η κατασκευαστική επένδυση της επιχείρησης.

Αυτές είναι οι οκτώ τεχνολογικές απαιτήσεις για τις εγκαταστάσεις κυανίωσης χρυσού. Οι ιδιοκτήτες ορυχείων θα πρέπει να ελέγχουν αυστηρά κάθε διαδικασία παραγωγής στην πραγματική παραγωγή και να παρακολουθούν διάφορες παραμέτρους σε πραγματικό χρόνο για να αποτρέψουν οικονομικές απώλειες που προκαλούνται από ακατάλληλες λειτουργίες. Οι ιδιοκτήτες ορυχείων μπορούν επίσης να συμβουλεύονται κατασκευαστές με γενικά προσόντα επιλογής εγκαταστάσεων. Είναι σημαντικό να διεξάγονται δοκιμές επεξεργασίας μεταλλευμάτων εκ των προτέρων και να διαμορφώνονται κατάλληλα σχέδια επιλογής φυτών με βάση τα αποτελέσματα των δοκιμών.