تکنسین ها درباره نقش سیانید سدیم در استخراج طلا بحث می کنند

در مرحله اول، سیانید استخراج طلای سدیملیچینگ سیانید که به آن لیچینگ سیانید نیز می گویند، یک فرآیند طولانی مدت است. در حال حاضر نزدیک به 30 درصد از طلای جهان با استفاده از این روش استخراج می شود که نشان دهنده کاربرد گسترده آن است.

مزایا: لیچینگ کم هزینه و موثر.

معایب: مسائل زیست محیطی.

در واقع، فرآیند لیچینگ استخر سیانید به مدت طولانی برای حذف فهرست شده است. امروزه، بیشتر روش‌ها شامل شسته شدن پشته سیانید یا لیچینگ درجا هستند، اما این روش‌ها نیز به تدریج کنار گذاشته می‌شوند، زیرا در حال حاضر هیچ فناوری بهتری برای جایگزینی آنها وجود ندارد.

سیانید سدیم بسیار سمی است، بنابراین مدیریت و کنترل دقیق قبل و بعد از استفاده لازم است.

اجازه دهید روند فرآوری مواد معدنی (یا بهره‌برداری) را خلاصه کنم. این موضوع ممکن است برای عموم مردم دور به نظر برسد، زیرا بسیاری از مردم نمی دانند که پس از استخراج سنگ معدن، باید مرحله فرآوری مواد معدنی را طی کند. از نظر مردم عادی، سنگ آهن به سادگی استخراج می شود و سپس مستقیماً به آهن تبدیل می شود، درست است؟ با این حال، این تصور کاملاً نادرست است. بیشتر سنگ‌های معدنی معمولاً کم عیار هستند و حاوی ناخالصی‌های زیادی هستند که آنها را برای ذوب مستقیم نامناسب می‌سازد. علاوه بر این، وجود ناخالصی های بسیار زیاد فرآیند ذوب را پیچیده می کند، هزینه ها را افزایش می دهد و منجر به تولید محصولات بی کیفیت می شود. بنابراین، یک مرحله ضروری از فرآوری مواد معدنی بین استخراج و ذوب وجود دارد.

به عنوان مثال، اگر سنگ آهنی با محتوای آهن (عیار) 40 درصد استخراج کنید، ذوب مستقیم آن می تواند منجر به ناخالصی های مضر مانند فسفر شود و فولاد حاصل را شکننده کند. چه کاری می توان کرد؟ سنگ معدن را می توان برای افزایش محتوای آهن تا 60 درصد از طریق روش هایی مانند جداسازی ثقلی، جداسازی مغناطیسی و آسیاب فرآوری کرد و در نتیجه کنسانتره آهن با عیار 60 درصد به دست آمد. این کنسانتره آهن دارای مقدار قابل توجهی ناخالصی حذف شده است و می تواند به طور مستقیم برای ذوب استفاده شود.

به طور مشابه، سنگ‌های معدنی مانند سرب، روی، مس، مولیبدن و نیکل نیز برای تغلیظ مواد معدنی ارزشمند و حذف ناخالصی‌ها به چنین فرآوری مواد معدنی نیاز دارند و مواد خام واجد شرایط را برای ذوب فراهم می‌کنند.

با توجه به توضیحات فوق، باید به ضرورت فرآوری مواد معدنی پی برد. سنگ معدن طلا چطور؟

البته سنگ طلا نیاز به فرآوری مواد معدنی نیز دارد.

سنگ معدن‌های سرب و روی معمولی معمولاً عیار ترکیبی حدود ۵٪ یا بیشتر دارند و برخی از سنگ معدن‌های با عیار پایین‌تر حدود ۲٪ عیار دارند. با این حال، سنگ معدن طلا متفاوت است. عیار سنگ معدن طلا بر حسب گرم در هر تن (g/t) اندازه‌گیری می‌شود. بسیاری از سنگ‌های معدن طلا عیاری معادل ۱ گرم در هر تن یا ۲ گرم در هر تن دارند، به این معنی که از یک تن سنگ معدن طلا، ممکن است فقط ۱ گرم یا ۲ گرم طلا وجود داشته باشد. این طلا چگونه استخراج می‌شود؟ این کار معمولاً با استفاده از سیانید انجام می‌شود که طلا را از سنگ معدن حل می‌کند و سپس آن را فعال می‌کند. کربن برای جذب و شستشوی طلا استفاده می‌شود و در نتیجه لجن طلایی حاصل می‌شود که می‌تواند به شمش طلا تبدیل شود. فرآیند سیانید در حال حاضر مقرون به صرفه‌ترین و اقتصادی‌ترین روش است.

آیا ماده دیگری وجود دارد که بتواند طلا را حل کرده و جایگزین سیانید کند؟

در واقع، مواد زیادی وجود دارند که می توانند طلا را حل کنند، اما یافتن یک جایگزین واقعی برای آن سیانید سدیم کاملاً چالش برانگیز است

Thiourea می تواند طلا را حل کند، اما دوز مورد نیاز بسیار زیاد است و آن را بسیار گران می کند!

از پلی سولفیدها و گوگرد آهک نیز می توان استفاده کرد، اما آنها به یون آمونیاک مس نیاز دارند و دوز آن نیز به همین ترتیب بالا است که منجر به هزینه های بالا می شود.

روش‌های لیچینگ بیولوژیکی نیز وجود دارد، اما این روش‌ها هنوز در مرحله آزمایشی هستند.

پرکاربردترین جایگزین ها، عوامل شستشوی جدید مانند JINCHAN و JINFU هستند. اینکه آیا این عوامل حاوی سیانید هستند یا نه قابل بحث است و اثربخشی آنها نیز محل بحث است. برخی از معادن قبلاً آنها را با نتایج مناسبی به کار برده‌اند، اما تبلیغات در مقیاس بزرگ یا امیدوارند که آنها بتوانند به اندازه جهانی قابل اجرا باشند. سیانید سدیم برای اکثر معادن طلا هنوز هم بسیار دشوار است.

بنابراین، فرآیند سیانید روش اصلی باقی می ماند.

عوامل یا فرآیندهای شستشوی بدون سیانید که توسط محققان در فرآوری مواد معدنی اختراع شده‌اند، با چالش‌های مهمی در ترویج و حمایت از بخش‌های مربوطه مواجه هستند که اجرای گسترده آن را دشوار می‌کند. بالاخره کسانی که در صنعت هستند این را می دانند سیانید سدیم موثر، آسان برای استفاده، و مقرون به صرفه است - چه کسی نمی خواهد سود را به حداکثر برساند؟

جایگزینی فرآیند سیانور، بدون حمایت قوی ملی برای ترویج یا تأمین مالی برای تحقیقات مرتبط دشوار است.»

آیا این درست است که فرآیندهای سیانیداسیون، به عنوان جریان اصلی، لزوما باید به محیط زیست آسیب برساند؟

کشورها سیاست های حفاظت از محیط زیست مختلفی دارند و روش ها و مقررات سختگیرانه ای برای تصفیه فاضلاب معدنی، محلول های شستشو و پسماندها وجود دارد.

در واقع، سیانید سدیم واقعا چقدر می تواند خطرناک باشد؟ درست است که خوردن آن می تواند کشنده باشد. با این حال، می توان آن را درمان کرد; با افزودن پودر سفید کننده می توان آن را از طریق واکنش های ردوکس تجزیه کرد. بسیاری از کشورها سیاست ها، مقررات و استانداردهای مربوطه را برای تنظیم این موضوع دارند.

برای پیشنهادات حرفه ای تر؟ تماس با ما!

نکات گرم: اگر می خواهید اطلاعات بیشتری مانند نقل قول، محصولات، راه حل ها و غیره بدانید،