Alcance aplicable e fluxo do proceso do método de lixiviación en cuba de cianuración para minas de ouro

Alcance aplicable e fluxo do proceso do método de lixiviación en cuba de cianuración para minas de ouro Método de lixiviación en cuba de cianuro de sodio Recuperación de pretratamento de mineral Nº 1 imaxe

1. Introdución

O método de lixiviación en cuba de cianuración é un proceso importante na minería de ouro para extraer ouro dos minerais. Este método ten o seu alcance específico aplicable e unha serie de pasos de proceso ben definidos, que desempeñan un papel crucial na extracción eficiente dos recursos de ouro.

2. Alcance aplicable

2.1 Requisito de tamaño de partícula de mineral

Os minerais de ouro axeitados para o método de lixiviación en cuba adoitan ter unha diseminación de ouro de gran fino. Cando as partículas de ouro do mineral son moi finas, é difícil separalas mediante métodos de separación física sinxelos, como a separación por gravidade. Nestes casos, pódese empregar o método de lixiviación en cuba por cianuración. Por exemplo, nalgúns minerais de ouro de tipo óxido, o ouro adoita existir en forma de grans finos, que se poden tratar eficazmente mediante lixiviación en cuba.

2.2 Requisito de grao de mineral

Este método é especialmente axeitado para minerais de ouro de baixa ou moi baixa calidade. Para minerais de ouro de alta calidade, poden preferirse métodos de extracción máis eficientes e que leven menos tempo. Non obstante, para minerais de baixa calidade onde o contido de ouro por unidade de masa de mineral é relativamente baixo, o método de lixiviación en cuba aínda pode lograr unha extracción económica en certas condicións. O custo relativamente baixo do proceso de lixiviación en cuba convérteo nunha opción viable para procesar tales minerais.

2.3 Requisito de permeabilidade do mineral

Os minerais con pouca permeabilidade tamén son axeitados para a lixiviación en cuba. Se o mineral ten unha boa permeabilidade, a solución de cianuro pode fluír a través del demasiado rápido, o que resulta nun tempo de contacto insuficiente entre o cianuro e o ouro e, polo tanto, reducir a taxa de lixiviación do ouro. Pola contra, para os minerais con pouca permeabilidade, o método de lixiviación en cuba pode controlar o caudal e o tempo de contacto da solución de cianuro no mineral para garantir mellores resultados de lixiviación. Por exemplo, os minerais de tipo revestimento de óxido de ferro que conteñen ouro de gran fino e os minerais de tipo veta de cuarzo oxidado con ouro de gran fino adoitan ter unha permeabilidade relativamente pobre e son bastante axeitados para a lixiviación en cuba. O método de lixiviación en cuba pode lograr unha taxa de recuperación de beneficio do 70-90% para estes minerais.

3. Fluxo do proceso

3.1 Preparación das cubas de lixiviación

As cubas de lixiviación empregadas no proceso adoitan estar feitas de materiais como madeira, ferro ou formigón. O fondo da cuba pode ser plano ou lixeiramente inclinado, e a forma pode ser circular, rectangular ou cadrada. Dentro da cuba, instálase un falso fondo feito de placas perforadas resistentes aos ácidos. Sobre o falso fondo colócase unha tea filtrante e sobre ela cóbrese unha grella feita de tiras de madeira ou tiras metálicas resistentes á corrosión. O falso fondo utilízase para filtrar e soportar o mineral. Antes de comezar o proceso de lixiviación, é necesario asegurarse de que as cubas, especialmente a cuba de lixiviación e a cuba de líquidos en mal estado, sexan impermeables e basicamente secas.

3.2 Pretratamento do mineral: trituración e cribado

Os minerais auríferos extraídos deben ser triturados ata un determinado tamaño de partícula. En primeiro lugar, os minerais aliméntanse na etapa de trituración para unha disociación sinxela. Dependendo do tamaño de partícula do mineral requirido, hai operacións de trituración grosa, trituración media e trituración fina. Normalmente, úsase unha trituradora de mandíbulas para a trituración grosa, que pode reducir o tamaño das partículas a uns 50-100 mm. Despois, úsase unha trituradora de cono para as operacións de trituración media e fina, reducindo o tamaño das partículas a un rango de 5-25 mm. Despois da trituración, os minerais son cribados por unha peneira vibratoria para garantir un tamaño de partícula uniforme. Os minerais de gran groso que non cumpren os requisitos devólvense á trituradora para a súa re-trituración, e os minerais de tamaño cualificado pasan á seguinte etapa.

3.3 Proceso de lixiviación

  1. Carga de minerais na cuba : Os minerais triturados e cribados cárganse na cuba de lixiviación.

  2. Preparación da solución de lixiviación : No tanque de líquido pobre, prepárase unha solución alcalina de cianuro como axente de lixiviación. A concentración da solución de cianuro adoita controlarse dentro dun certo rango, xeralmente entre o 0.05 % e o 0.1 %, que se determina mediante experimentos segundo as propiedades específicas do mineral. Esta concentración pode garantir unha extracción eficiente do ouro e minimizar o impacto ambiental.

  3. Operación de lixiviación : A solución de lixiviación preparada bombease ao depósito de lixiviación. Durante o proceso de lixiviación, esta penetra lentamente a través da capa de mineral. O ouro do mineral reacciona co cianuro da solución baixo a acción do osíxeno (normalmente, introdúcese aire no depósito). A ecuación principal da reacción química é: \(4Au + 8NaCN+O_2 + 2H_2O = 4Na[Au(CN)_2]+4NaOH\). Nesta reacción, o ouro forma complexos solubles de ouro e cianuro e disólvese na solución. O tempo de lixiviación é relativamente longo, normalmente desde varios días ata varias semanas, dependendo de factores como a natureza do mineral, o tamaño das partículas do mineral e a concentración da solución de lixiviación. Durante o proceso de lixiviación, é necesario detectar regularmente a concentración da solución de lixiviación, o valor do pH da solución e o contido de ouro na solución para garantir que a reacción de lixiviación se desenvolva en condicións óptimas.

3.4 Separación de solución con ouro (rico-líquido)

Cando a lixiviación chega a un certo momento e, mediante a detección, cando a concentración e o grao do líquido cumpren os requisitos, a solución que contén ouro (líquido rico) descárgase do fondo da cuba. O líquido rico contén complexos de ouro e cianuro disoltos e necesita ser procesado adicionalmente para recuperar o ouro.

3.5 Recuperación do ouro

  1. Método de desprazamento de po (lámina) de zinc : Un método común para a recuperación de ouro é o método de desprazamento de po (lámina) de zinc. O zinc ten unha propiedade redutora máis forte que o ouro. Cando se engade po ou lámina de zinc ao líquido rico, prodúcese unha reacción de desprazamento. A ecuación da reacción química é: \(2Na[Au(CN)_2]+Zn = 2Au+Na_2[Zn(CN)_4]\). O ouro é desprazado do complexo ouro-cianuro polo zinc e precipita en forma de partículas sólidas. Despois da reacción de desprazamento, a mestura sólido-líquido fíltrase para obter sólidos que conteñen ouro, que logo se procesan para a súa fusión.

  2. Método de adsorción con carbón activado : Outro método é a adsorción con carbón activado . O carbón activado ten unha gran superficie específica e unha forte capacidade de adsorción. O líquido rico pásase a través dunha columna chea de carbón activado . Os complexos de ouro-cianuro na solución adsórbense na superficie do carbón activado. Despois da adsorción, o carbón activado co ouro adsorbido (carbón cargado) sepárase da solución. Despois, o carbón cargado sométese a un tratamento de desorción. Normalmente, utilízase unha solución de desorción (como unha mestura de hidróxido de sodio e cianuro de sodio ) para desorber o ouro do carbón activado a unha determinada temperatura e presión. A solución que contén ouro desorbido electrolízase entón para obter ouro.

3.6 Tratamento de relaves e líquidos residuais

  1. Tratamento de relaves : Despois da recuperación do ouro, os relaves restantes aínda conteñen unha certa cantidade de cianuro e outras impurezas. Para cumprir cos requisitos de protección ambiental, os relaves deben ser tratados. Un método común é engadir reactivos como metabisulfito de sodio e sulfato de cobre aos relaves para descompoñer e eliminar o cianuro. Despois do tratamento, os relaves poden almacenarse adecuadamente ou procesarse posteriormente.

  2. Tratamento de residuos líquidos : os residuos líquidos xerados durante o proceso tamén conteñen cianuro e outras substancias nocivas. Deben ser tratados mediante procesos como a precipitación química, a intercambio iónico e o tratamento biolóxico para reducir o contido de substancias nocivas e cumprir coas normas nacionais de vertido antes de ser descargados.

4. Conclusión

O método de lixiviación en cuba de cianuración ten o seu alcance aplicable único na industria mineira do ouro, especialmente para minerais de ouro de gran fino, baixa lei e baixa permeabilidade. Mediante unha serie de estritos pasos de proceso, este método pode extraer eficazmente o ouro dos minerais. Non obstante, cómpre sinalar que debido ao uso de cianuro no proceso, débense tomar medidas estritas de seguridade e protección ambiental para garantir a seguridade dos traballadores e minimizar o impacto no medio ambiente. Co desenvolvemento continuo da tecnoloxía mineira, espérase que novas melloras e optimizacións deste proceso melloren a eficiencia da extracción de ouro e reduza os custos, garantindo ao mesmo tempo o respecto polo medio ambiente.

Tamén pode gusta

Consulta de mensaxes en liña

Engadir comentario:

+ 8617392705576Código QR de WhatsAppEscanear código QR
Deixa unha mensaxe para consulta
Grazas pola túa mensaxe, contactaremos contigo en breve!
someter
Atención ao cliente en liña