
1. შესავალი
მეტალურგიის სფეროში, განსაკუთრებით ოქროს მოპოვებისა და სულფიდური მადნების გადამუშავების სფეროში, სულფიდური მადნების ზედაპირზე ციანიდის არსებობა მნიშვნელოვან გამოწვევებს წარმოადგენს. ციანიდი ფართოდ გამოიყენება ოქროს მოპოვების ციანირებული გამორეცხვის პროცესში, ოქროსთან კომპლექსების წარმოქმნის უნარის გამო, რაც ხელს უწყობს მის დაშლას. თუმცა, გამორეცხვის პროცესის შემდეგ, კუდებში სულფიდური მადნების ზედაპირზე დარჩენილი ციანიდი არა მხოლოდ გარემოს დაბინძურებას იწვევს, არამედ აფერხებს სულფიდური მინერალების შემდგომ გამდიდრებას, რაც ამცირებს ძვირფასი ლითონების საერთო აღდგენის მაჩვენებელს. ამიტომ, სულფიდური მადნების ზედაპირზე ციანიდის მოცილების ეფექტური მეთოდების შემუშავება გადამწყვეტი მნიშვნელობისაა მინერალური რესურსების მდგრადი გადამუშავებისა და გარემოს დაცვისთვის.
2. ციანიდის არსებობასთან დაკავშირებული პრობლემები სულფიდური მადნის ზედაპირებზე
2.1 გარემოზე ზემოქმედება
ციანიდი ძლიერ ტოქსიკური ნივთიერებაა. როდესაც გარემოში იხსნება ზედაპირულად ადსორბირებული ციანიდის შემცველი სულფიდური მადნები, ციანიდს შეუძლია თანდათანობით გამოჟონოს და დააბინძუროს ნიადაგი, წყლის წყაროები და ჰაერი. დაბალი კონცენტრაციითაც კი, ციანიდი შეიძლება უკიდურესად საზიანო იყოს წყლის ორგანიზმების, მცენარეებისა და ადამიანის ჯანმრთელობისთვის. მაგალითად, ზოგიერთ სამთომოპოვებით რაიონში, სადაც ციანიდის შემცველი კუდების არასათანადო განთავსება მოხდა, ახლომდებარე წყლის ობიექტებში გახსნილი ჟანგბადის შემცველობა მნიშვნელოვნად შემცირდა, რაც თევზებისა და სხვა წყლის ორგანიზმების სიკვდილს იწვევს.
2.2 სულფიდური მინერალების გამდიდრების ინჰიბირება
სულფიდური მადნების, როგორიცაა პირიტი, ქალკოპირიტი და სფალერიტი, ზედაპირზე ადსორბირებული ციანიდი მინერალის ზედაპირზე პასივაციის აპკის წარმოქმნას იწვევს. ეს აპკი ამცირებს სულფიდური მინერალების რეაქტიულობას შემდგომი ფლოტაციის ან სხვა გამდიდრების პროცესების დროს. მაგალითად, სპილენძის შემცველი სულფიდური მადნების ფლოტაციისას, ქალკოპირიტის ზედაპირზე ციანიდის არსებობამ შეიძლება შეასუსტოს მისი ურთიერთქმედება კოლექტორებთან, რაც ართულებს სპილენძის მინერალების ეფექტურად გამოყოფას განგის მინერალებისგან, რითაც ამცირებს სპილენძის კონცენტრატების ხარისხს და აღდგენის სიჩქარეს.
3. ციანიდის მოცილების მეთოდები სულფიდური მადნების ზედაპირზე
3.1 მჟავას გააქტიურების მეთოდი
3.1.1 პრინციპი
მჟავასთან აქტივაციის მეთოდი ძირითადად იყენებს მჟავებს, როგორიცაა გოგირდმჟავა ან მჟაუნას, სულფიდური მადნების ზედაპირზე ციანიდის შემცველ ნაერთებთან რეაგირებისთვის. როდესაც მჟავა ემატება, ის იწვევს ციანიდ-ლითონის კომპლექსების დაშლას. შედეგად, წარმოიქმნება წყალბადის ციანიდის აირი. თუმცა, კარგად დაგეგმილი პროცესის შედეგად, ამ აქროლადი წყალბადის ციანიდის აღდგენა და ხელახლა გამოყენება შესაძლებელია შესაბამისი შთანთქმის სისტემების მეშვეობით.
3.1.2 პროცესის ეტაპები
მადნის პულპის მომზადება : პირველ რიგში, ერთგვაროვანი მადნის პულპის მისაღებად, სულფიდის მადნის ნარჩენებს ურევენ ზედაპირულად ადსორბირებულ ციანიდს და წყალს. მადნის პულპის მყარი და თხევადი თანაფარდობა, როგორც წესი, რეგულირდება მადნის მახასიათებლებისა და კონკრეტული პროცესის მოთხოვნების მიხედვით, ჩვეულებრივ 1:2 - 1:5 დიაპაზონში.
მჟავას დამატება : მადნის რბილობს ნელა დაუმატეთ გოგირდმჟავა ან მჟაუნას მჟავა განუწყვეტლივ ურიეთ. დამატებული მჟავას რაოდენობა ფრთხილად უნდა კონტროლდებოდეს მადნის რბილობაში ციანიდის შემცველობის მიხედვით. როგორც წესი, მადნის რბილობის pH მნიშვნელობა რეგულირდება 2-4-მდე და დამატების პროცესში pH უნდა კონტროლდებოდეს რეალურ დროში pH მრიცხველის გამოყენებით.
რეაქცია და აირის დამუშავება : მჟავას დამატების შემდეგ, რეაქცია დაახლოებით 1-3 საათის განმავლობაში უნდა გაგრძელდეს. ამ დროის განმავლობაში წარმოიქმნება წყალბადის ციანიდის აირი. ამ აირის გარემოს დაბინძურების თავიდან ასაცილებლად, იქმნება აირის შეგროვებისა და დამუშავების სისტემა. წარმოქმნილი წყალბადის ციანიდის აირი იგზავნება შთანთქმის კოშკში, რომელიც სავსეა ტუტე ხსნარით, როგორიცაა ნატრიუმის ჰიდროქსიდის ხსნარი. აქ წყალბადის ციანიდი რეაგირებს ნატრიუმის ჰიდროქსიდთან და აღდგენილი ნატრიუმის ციანიდის ხსნარის გადამუშავება შესაძლებელია ციანირების პროცესში, თუ მისი ხარისხი აკმაყოფილებს მოთხოვნებს.
3.1.3 უპირატესობები და უარყოფითი მხარეები
უპირატესობები : ეს მეთოდი შედარებით მარტივია როგორც პრინციპით, ასევე ფუნქციონირებით. მას შეუძლია ეფექტურად დაშალოს ციანიდის შემცველი ნაერთები სულფიდური მადნების ზედაპირზე და აქვს ციანიდის გადამუშავების პოტენციალი, რაც ამცირებს ციანიდის გამოყენების საერთო ღირებულებას მოპოვების პროცესში.
ნაკლოვანებები : არსებობს უსაფრთხოების მნიშვნელოვანი რისკები. წყალბადის ციანიდის აირი ძლიერ ტოქსიკურია და რეაქციის დროს ნებისმიერმა გაჟონვამ შეიძლება სერიოზული ზიანი მიაყენოს ოპერატორებს და გარემოს. გარდა ამისა, ამ მეთოდში გამოყენებული მჟავები კოროზიულია, რამაც შეიძლება დააზიანოს აღჭურვილობა და მილსადენები, გაზარდოს ტექნიკური მომსახურების ხარჯები და შეამციროს აღჭურვილობის სიცოცხლის ხანგრძლივობა.
3.2 ოქსიდანტის გააქტიურების მეთოდი
3.2.1 პრინციპი
სულფიდური მადნების ზედაპირზე ციანიდის დასაჟანგად გამოიყენება ისეთი ოქსიდანტები, როგორიცაა წყალბადის ზეჟანგი, კალიუმის პერმანგანატი და ოზონი. ეს ოქსიდანტები არღვევენ ციანიდის ნაერთების ქიმიურ ბმებს და ციანიდს გარდაქმნიან შედარებით არატოქსიკურ ნივთიერებებად, როგორიცაა აზოტის აირი და ნახშირბადის იონები.
3.2.2 პროცესის ეტაპები
მადნის რბილობის მომზადება : მჟავა აქტივაციის მეთოდის მსგავსად, სულფიდის მადნის ნარჩენი მოამზადეთ მადნის რბილობის მისაღებად შესაბამისი მყარი და თხევადი თანაფარდობით.
ჟანგვის დამატება : შერჩეული ჟანგვის საშუალება დაამატეთ მადნის რბილობს. დამატებული ჟანგვის საშუალება დამოკიდებულია მადნის რბილობაში ციანიდის შემცველობაზე და ჟანგვის საშუალებათა დაჟანგვის პოტენციალზე. მაგალითად, წყალბადის ზეჟანგის გამოყენებისას, დოზა, როგორც წესი, შეადგენს 1-5 კგ-ს მადნის რბილობის ტონაზე, ხოლო კალიუმის პერმანგანატი, როგორც წესი, ემატება 0.5-2 კგ-ს მადნის რბილობის ტონაზე. დამატება უნდა მოხდეს ნელა, უწყვეტი მორევით, რათა უზრუნველყოფილი იყოს თანაბარი შერევა.
რეაქცია და მონიტორინგი : ოქსიდანტს მიეცით საშუალება, რეაგირებდეს მადნის რბილობში არსებულ ციანიდთან 2-4 საათის განმავლობაში. რეაქციის დროს აკონტროლეთ მადნის რბილობში ჟანგვა-აღდგენის პოტენციალი და ციანიდის შემცველობა. ჟანგვა-აღდგენის პოტენციალის მნიშვნელობა შეიძლება ასახავდეს ჟანგვის რეაქციის მიმდინარეობას. როდესაც მნიშვნელობა სტაბილიზდება და მადნის რბილობში ციანიდის შემცველობა აკმაყოფილებს საჭირო სტანდარტს (ჩვეულებრივ, 0.5 მგ/ლ-ზე ნაკლები), რეაქცია დასრულებულად ითვლება.
3.2.3 უპირატესობები და უარყოფითი მხარეები
უპირატესობები : ეს მეთოდი არ წარმოქმნის ტოქსიკურ და აქროლად აირებს მჟავა აქტივაციის მეთოდისგან განსხვავებით, რაც მას უფრო უსაფრთხოს ხდის სამუშაო გარემოსთვის. მას შეუძლია ეფექტურად დაჟანგოს და დაშალოს ციანიდი, რითაც მიიღწევა ციანიდის სულფიდური მადნების ზედაპირიდან მოცილების მიზანი. გარდა ამისა, რეაქციის პროდუქტები შედარებით ეკოლოგიურად სუფთაა.
ნაკლოვანებები : ოქსიდანტების ღირებულება შედარებით მაღალია, განსაკუთრებით ისეთი ძლიერი ოქსიდანტების შემთხვევაში, როგორიცაა ოზონი, რაც ზრდის სულფიდური მადნების დამუშავების ღირებულებას. გარდა ამისა, ჟანგვის რეაქციაზე ადვილად მოქმედებს ისეთი ფაქტორები, როგორიცაა მადნის რბილობის pH მნიშვნელობა, ტემპერატურა და სხვა მინარევების არსებობა, რაც მოითხოვს რეაქციის პირობების მკაცრ კონტროლს.
3.3 სპილენძის მარილის მეთოდი
3.3.1 პრინციპი
სპილენძის მარილები, როგორიცაა სპილენძის სულფატი, ემატება სულფიდის მადნის რბილობს ზედაპირულად ადსორბირებულ ციანიდთან ერთად. სპილენძის იონები რეაგირებენ ციანიდთან და წარმოქმნიან უხსნად სპილენძ-ციანიდის კომპლექსებს. ამ კომპლექსების გამოყოფა მადნის რბილობიდან შესაძლებელია მყარი და თხევადი ნივთიერებების გამოყოფის მეთოდებით, რითაც მიიღწევა ციანიდის მოცილება.
3.3.2 პროცესის ეტაპები
მადნის რბილობის მომზადება : სულფიდის მადნის ნარჩენი მოამზადეთ მადნის რბილობის მისაღებად შესაბამისი მყარი და თხევადი თანაფარდობით.
სპილენძის მარილის დამატება : მადნის რბილობს დაუმატეთ სპილენძის სულფატის შესაბამისი რაოდენობა. დამატებული სპილენძის სულფატის რაოდენობა განისაზღვრება მადნის რბილობაში ციანიდის შემცველობით, როგორც წესი, სპილენძის იონებისა და ციანიდის იონების მოლური თანაფარდობით 1-2:1. სპილენძის სულფატი, როგორც წესი, ემატება წყალხსნარის სახით და დამატების პროცესს თან უნდა ახლდეს უწყვეტი მორევა, რათა უზრუნველყოფილი იყოს სპილენძის იონების თანაბარი განაწილება მადნის რბილობაში.
რეაქცია და მყარი და თხევადი ნივთიერებების გამოყოფა : სპილენძის მარილის დამატების შემდეგ, რეაქცია 1-2 საათის განმავლობაში უნდა გაგრძელდეს. შემდეგ, მადნის რბილობიზე მყარი და თხევადი ნივთიერებების გამოყოფა უნდა მოხდეს ფილტრაციის ან დალექვის მეთოდების გამოყენებით. გამოყოფილი მყარი ნივთიერება შეიცავს სპილენძ-ციანიდის ნალექებს და სულფიდის მინერალებს, ხოლო გამოყოფილი სითხის შემდგომი დამუშავება შესაძლებელია გამონადენის სტანდარტის დასაკმაყოფილებლად ან სხვა მიზნებისთვის გადამუშავება.
3.3.3 უპირატესობები და უარყოფითი მხარეები
უპირატესობები : ამ მეთოდს შეუძლია ეფექტურად მოაშოროს ციანიდი სულფიდური მადნების ზედაპირიდან უხსნადი ნალექების წარმოქმნით. ოპერაციის პროცესი შედარებით მარტივია, ხოლო სპილენძის სულფატი გავრცელებული და იაფი ქიმიური რეაგენტია, რაც გარკვეულ ეკონომიკურ სარგებელს გვთავაზობს.
ნაკლოვანებები : სპილენძის მარილების დამატებამ შესაძლოა მადნის რბილობში სპილენძის მინარევები შეიტანოს, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს სულფიდური მინერალების შემდგომ გამდიდრებაზე. მაგალითად, ტყვია-თუთიის სულფიდური მადნების ფლოტაციისას, სპილენძის იონების ჭარბმა რაოდენობამ შეიძლება გაააქტიუროს სფალერიტი, რაც ხელს შეუშლის ტყვიისა და თუთიის მინერალების გამოყოფას. გარდა ამისა, მეორადი დაბინძურების თავიდან ასაცილებლად, გამოყოფილი სპილენძ-ციანიდის ნალექები სათანადოდ უნდა განადგურდეს.
3.4 ახალი კომპოზიტური რეაგენტის მეთოდი
3.4.1 პრინციპი
გამოიყენება ახლად შემუშავებული კომპოზიტური რეაგენტი, მაგალითად, პოლისულფიდებისა და ნატრიუმის მეტაბისულფიტის კომბინაცია. პოლისულფიდები რეაგირებენ სულფიდური მადნების ზედაპირზე ციანიდის შემცველ ნაერთებში გოგირდის შემცველ კომპონენტებთან, ხოლო ნატრიუმის მეტაბისულფიტი არეგულირებს სისტემის რედოქს პოტენციალს და ხელს უწყობს ციანიდის დაშლას, რითაც ხელს უწყობს მის მოცილებას.
3.4.2 პროცესის ეტაპები
მადნის რბილობის მომზადება : მოამზადეთ სულფიდის მადნის ნარჩენი მადნის რბილობის მისაღებად.
კომპოზიტური რეაგენტის დამატება : მადნის რბილობს დაამატეთ პოლისულფიდებისა და ნატრიუმის მეტაბისულფიტისგან შემდგარი კომპოზიტური რეაგენტი. პოლისულფიდებისა და ნატრიუმის მეტაბისულფიტის წონითი თანაფარდობა, როგორც წესი, 1:1-ია და დამატებული კომპოზიტური რეაგენტის რაოდენობა განისაზღვრება მადნის რბილობაში ციანიდის შემცველობისა და სულფიდის მადნის ბუნების მიხედვით, ზოგადად მერყეობს 0.5-დან 2 კგ-მდე მადნის რბილობის ერთ ტონაზე.
რეაქცია და მონიტორინგი : კომპოზიტური რეაგენტის დამატების შემდეგ, გააჩერეთ რეაქცია 1-3 საათის განმავლობაში. რეაქციის დროს, აკონტროლეთ მადნის რბილობში ციანიდის შემცველობა და შესაბამისი ქიმიური პარამეტრები, როგორიცაა რედოქს პოტენციალი და pH მნიშვნელობა. მონიტორინგის შედეგების მიხედვით, დაუყოვნებლივ დაარეგულირეთ რეაქციის პირობები, რათა უზრუნველყოთ ციანიდის სრული მოცილება.
3.4.3 უპირატესობები და უარყოფითი მხარეები
უპირატესობები : ეს მეთოდი კარგად ეგუება სხვადასხვა ტიპის სულფიდური მადნების მიმართ. კომპოზიტური რეაგენტი სინერგიულად მუშაობს სულფიდური მადნების ზედაპირიდან ციანიდის ეფექტურად მოსაშორებლად. ერთრეაგენტიან მეთოდებთან შედარებით, მას შეუძლია უზრუნველყოს უკეთესი მოცილების ეფექტურობა და ნაკლები გავლენა მოახდინოს სულფიდური მინერალების შემდგომ გამდიდრებაზე.
ნაკლოვანებები : კომპოზიტური რეაგენტების შემუშავება და წარმოება შედარებით რთულია და ღირებულება შეიძლება უფრო მაღალი იყოს, ვიდრე ზოგიერთი ტრადიციული ერთრეაგენტიანი მეთოდით. გარდა ამისა, კომპოზიტური რეაგენტების კონკრეტული რეაქციის მექანიზმი ჯერ კიდევ ბოლომდე არ არის შესწავლილი, რამაც შეიძლება გაურკვევლობები გამოიწვიოს რეალურ სამრეწველო გამოყენებაში.
4. პროცესის ოპტიმიზაცია და გასათვალისწინებელი საკითხები
4.1 მადნების წინასწარი დამუშავება
სულფიდური მადნების ზედაპირზე ციანიდის მოსაშორებლად ზემოთ ჩამოთვლილი რომელიმე მეთოდის გამოყენებამდე ხშირად აუცილებელია მადნის შესაბამისი წინასწარი დამუშავება. მაგალითად, თუ სულფიდური მადნის ნაშთი შეიცავს დიდი რაოდენობით წვრილმარცვლოვან განგის მინერალებს, შესაძლებელია წინასწარი სკრინინგის ან კლასიფიკაციის ოპერაციების ჩატარება ძნელად დასამუშავებელი წვრილმარცვლოვანი ფრაქციების მოსაშორებლად. ამან შეიძლება გააძლიეროს რეაგენტსა და ზედაპირულად ადსორბირებულ ციანიდთან სულფიდურ მინერალებს შორის კონტაქტის ეფექტურობა და შეამციროს განგის მინერალების ჩარევა რეაქციის პროცესზე.
4.2 რეაქციის პირობების კონტროლი
pH მნიშვნელობა : მადნის პულპის pH მნიშვნელობა მნიშვნელოვნად მოქმედებს რეაქციის პროცესზე. მჟავა აქტივაციის მეთოდი მოითხოვს უფრო დაბალ pH-ს ციანიდის შემცველი ნაერთების დაშლის ხელშესაწყობად, ხოლო ოქსიდანტური აქტივაციის მეთოდმა და სპილენძის მარილის მეთოდმა უნდა შეინარჩუნონ შესაბამისი pH დიაპაზონი. მაგალითად, წყალბადის ზეჟანგის, როგორც ოქსიდანტის გამოყენებისას, მადნის პულპის ოპტიმალური pH მნიშვნელობა, როგორც წესი, 8-10-ია, ხოლო სპილენძის სულფატის გამოყენებისას, მადნის პულპის pH მნიშვნელობა, როგორც წესი, კონტროლდება 6-8-ზე.
ტემპერატურა : რეაქციის ტემპერატურა ასევე მოქმედებს რეაქციის სიჩქარესა და ეფექტურობაზე. ზოგადად, ტემპერატურის მატებამ შეიძლება დააჩქაროს რეაქციის სიჩქარე. თუმცა, ზოგიერთი რეაქციის დროს, როგორიცაა ციანიდის წყალბადის ზეჟანგით დაჟანგვა, ზედმეტად მაღალმა ტემპერატურამ შეიძლება გამოიწვიოს ოქსიდანტის დაშლა, რაც ამცირებს დაჟანგვის ეფექტურობას. ამიტომ, რეაქციის ტემპერატურა უნდა იყოს ოპტიმიზებული კონკრეტული რეაქციის სისტემის მიხედვით, ჩვეულებრივ 20-40°C დიაპაზონში.
მორევის ინტენსივობა : საკმარისი მორევა აუცილებელია მადნის რბილობში რეაგენტების თანაბარი განაწილების უზრუნველსაყოფად და რეაგენტსა და სულფიდური მადნების ზედაპირზე ციანიდის შემცველ ნივთიერებებს შორის კონტაქტის ალბათობის გასაზრდელად. თუმცა, ჭარბმა მორევამ შეიძლება გამოიწვიოს ენერგიის ზედმეტი მოხმარება და აღჭურვილობის მექანიკური ცვეთა. შესაბამისი მორევის ინტენსივობა უნდა განისაზღვროს ექსპერიმენტული კვლევისა და პრაქტიკული წარმოების გამოცდილების საფუძველზე.
4.3 მყარი და თხევადი ნივთიერებების გამოყოფა და ჩამდინარე წყლების გაწმენდა
სულფიდური მადნების ზედაპირზე ციანიდის მოსაშორებელი რეაქციის შემდეგ, საჭიროა მყარი და თხევადი ნივთიერებების ეფექტური გამოყოფა, რათა რეაქციის ხსნარიდან გამოეყოს დამუშავებული სულფიდური მინერალები. მყარი და თხევადი ნივთიერებების გამოყოფის ხშირად გამოყენებული მეთოდებია ფილტრაცია, დალექვა და ცენტრიფუგირება. გამოყოფილი ჩამდინარე წყლები, როგორც წესი, კვლავ შეიცავს ციანიდის ნარჩენებს და სხვა მინარევებს, რომლებიც საჭიროებენ დამატებით დამუშავებას გამონადენის სტანდარტის დასაკმაყოფილებლად. ჩამდინარე წყლების დამუშავების პროცესები შეიძლება მოიცავდეს ისეთ მეთოდებს, როგორიცაა შემდგომი დაჟანგვა, ადსორბცია და ბიოლოგიური დამუშავება.
5. შემთხვევის შესწავლა
5.1 მჟავას გააქტიურების მეთოდის გამოყენება ოქროს მაღაროში
ერთ-ერთ ოქროს მაღაროში, ციანირებული გამორეცხვის პროცესის შემდეგ, სულფიდური მადნის ნარჩენებს ჰქონდათ გარკვეული რაოდენობის ზედაპირულად ადსორბირებული ციანიდი. მაღაროში დამუშავებისთვის გამოიყენეს მჟავას გააქტიურების მეთოდი. თავდაპირველად, ნარჩენებს მადნის რბილობი გადააკეთეს მყარი და თხევადი ნივთიერებების 1:3 თანაფარდობით. შემდეგ, გოგირდმჟავას დაემატა მადნის რბილობის pH-ის 3-მდე დასარეგულირებლად. 2-საათიანი რეაქციის შემდეგ, წარმოქმნილი წყალბადის ციანიდის გაზი შეგროვდა და შეიწოვება ნატრიუმის ჰიდროქსიდის ხსნარით. დამუშავების შემდეგ, მადნის რბილობში ციანიდის შემცველობა 5 მგ/ლ-დან 0.5 მგ/ლ-ზე ნაკლებამდე შემცირდა, ხოლო სულფიდური მინერალების შემდგომი ფლოტაციის აღდგენის სიჩქარე დაახლოებით 10%-ით გაიზარდა. თუმცა, ექსპლუატაციის დროს, წყალბადის ციანიდის გაზის გაჟონვამ უსაფრთხოების რისკები შექმნა ექსპლუატაციის ადგილზე და აღჭურვილობის მილსადენებმა შედარებით ძლიერი კოროზია განიცადა.
5.2 ოქსიდანტის გააქტიურების მეთოდი პოლიმეტალური სულფიდური მადნის მაღაროში
პოლიმეტალური სულფიდის მადნის მაღაროში წყალბადის ზეჟანგი გამოიყენეს ოქსიდანტად სულფიდის მადნების ზედაპირზე ციანიდის მოსაშორებლად. მადნის რბილობის pH-ის მნიშვნელობა თავდაპირველად 9-მდე დაარეგულირეს, შემდეგ კი წყალბადის ზეჟანგი დაემატა დოზით 3 კგ მადნის რბილობის ყოველ ტონაზე. 3-საათიანი რეაქციის შემდეგ, მადნის რბილობაში ციანიდის შემცველობა ძალიან დაბალ დონემდე შემცირდა. სპილენძის, ტყვიის და თუთიის სულფიდის მინერალების შემდგომ გამდიდრებაზე დარჩენილი ციანიდი გავლენას არ ახდენდა და ლითონის აღდგენის საერთო მაჩვენებელი გაუმჯობესდა. თუმცა, წყალბადის ზეჟანგის მაღალმა ფასმა მადნის გადამუშავების ღირებულება დაახლოებით 5 დოლარით გაზარდა ტონაზე.
6. დასკვნა
სულფიდური მადნების ზედაპირიდან ციანიდის მოცილება მინერალური გადამუშავების სფეროში უმნიშვნელოვანესი ამოცანაა. მჟავა გააქტიურების მეთოდს, ოქსიდანტის გააქტიურების მეთოდს, სპილენძის მარილის მეთოდს და ახალი კომპოზიტური რეაგენტის მეთოდს თითოეულს აქვს თავისი უპირატესობები და ნაკლოვანებები. რეალურ სამრეწველო გამოყენებაში, ყველაზე შესაფერისი მეთოდის შესარჩევად აუცილებელია ისეთი ფაქტორების ყოვლისმომცველი გათვალისწინება, როგორიცაა სულფიდური მადნების ბუნება, გარემოს დაცვის მოთხოვნები და ეკონომიკური ხარჯები. ამასობაში, პროცესის პირობების ოპტიმიზაციის, მადნების წინასწარი დამუშავების, მყარი და თხევადი გამოყოფის და ჩამდინარე წყლების დამუშავების სათანადო დამუშავებით, სულფიდური მადნების ზედაპირიდან ციანიდის მოცილების ეფექტურობა შეიძლება კიდევ უფრო გაიზარდოს, რაც მიაღწევს რესურსების აღდგენისა და გარემოს დაცვის მიზნებს.
- შემთხვევითი შინაარსი
- ცხელი შინაარსი
- მიმოხილვის ცხელი შინაარსი
- ანიონური/კათიონური პოლიაკრილამიდური ფლოკულანტი PAM
- კომპანიის პროდუქტის გაცნობა
- კალიუმის პერმანგანატი - სამრეწველო ხარისხი
- ნატრიუმის თიოსულფატის პენტაჰიდრატი
- რკინის ქლორიდი (40% წყალში)
- 1ფასდაკლებული ნატრიუმის ციანიდი (CAS: 143-33-9) სამთო მოპოვებისთვის - მაღალი ხარისხის და კონკურენტული ფასები
- 2ნატრიუმის ციანიდი 98.3% CAS 143-33-9 NaCN ოქროს გასაპრიალებელი საშუალება, აუცილებელი სამთო-ქიმიური მრეწველობისთვის
- 3ჩინეთის ახალი რეგულაციები ნატრიუმის ციანიდის ექსპორტის შესახებ და სახელმძღვანელო საერთაშორისო მყიდველებისთვის
- 4ნატრიუმის ციანიდი (CAS: 143-33-9) საბოლოო მომხმარებლის სერთიფიკატი (ჩინური და ინგლისური ვერსია)
- 5ციანიდის (ნატრიუმის ციანიდის) მართვის საერთაშორისო კოდი - ოქროს მაღაროს მიღების სტანდარტები
- 6ჩინეთის ქარხანა გოგირდის მჟავა 98%
- 7უწყლო ოქსილის მჟავა 99.6% სამრეწველო ხარისხი
- 1ნატრიუმის ციანიდი 98.3% CAS 143-33-9 NaCN ოქროს გასაპრიალებელი საშუალება, აუცილებელი სამთო-ქიმიური მრეწველობისთვის
- 2მაღალი სისუფთავე · სტაბილური მუშაობა · უფრო მაღალი აღდგენა — ნატრიუმის ციანიდი თანამედროვე ოქროს გამორეცხვისთვის
- 3United Chemicalკვლევითი გუნდი მონაცემებზე დაფუძნებული ანალიზის საშუალებით ავლენს ავტორიტეტს
- 4AuCyan™ მაღალი ხარისხის ნატრიუმის ციანიდი | 98.3%-იანი სისუფთავე გლობალური ოქროს მოპოვებისთვის
- 5ციფრული ელექტრონული დეტონატორი (დაყოვნების დრო 0~ 16000ms)
- 6მაღალი სიმტკიცის, მაღალი სიზუსტის დარტყმის მილის დეტონატორი
- 7ინდუსტრიის ელექტრო დეტონატორი











ონლაინ შეტყობინების კონსულტაცია
კომენტარის დამატება: