सल्फाइड धातूंच्या पृष्ठभागावरून सायनाइड काढून टाकण्याच्या पद्धती आणि प्रक्रिया

सोन्याच्या खाण उद्योगात सायनायडेशन लीचिंग ही एक मोठ्या प्रमाणावर वापरली जाणारी प्रक्रिया आहे. तथापि, सायनायडेशन लीचिंगनंतर उरलेल्या अवशेषांमुळे (टेलिंग्जमुळे) अनेकदा मोठी आव्हाने निर्माण होतात. या अवशेषांमध्ये सामान्यतः कमी सांद्रतेचे सायनाइड्स , न काढलेले सोने आणि चांदी, तसेच चालकोपायराइट आणि पायराइटसारखी वाहक खनिजे असतात. सायनायडेशन प्रक्रियेदरम्यान, या अवशेषांमधील सल्फाइड धातुकांच्या पृष्ठभागांवर सोडियम सायनाइडचा परिणाम होतो . जरी धातुकाचा दर्जा कमी असला आणि सायनाइडची सांद्रता अत्यंत जास्त नसली तरी, अवशेषांचे मोठे प्रमाण ही एक मोठी चिंतेची बाब ठरते.

सध्या, सायनायडेशन लीचिंग टेलिंगसाठी तीन सामान्य उपचार पद्धती आहेत: आम्ल सक्रियकरण, ऑक्सिडंट सक्रियकरण आणि तांबे-मीठ उपचार.

आम्ल सक्रियकरण पद्धत

आम्ल सक्रियकरण पद्धतीमध्ये शेपटी सक्रिय करण्यासाठी सल्फ्यूरिक आम्ल किंवा ऑक्सॅलिक आम्ल जोडणे समाविष्ट आहे. ही पद्धत शेपटी प्रभावीपणे सक्रिय करू शकते, परंतु त्याचे अनेक तोटे आहेत. प्रथम, ते विषारी आणि हानिकारक हायड्रोजन सायनाइड वायू निर्माण करण्यास प्रवण आहे. जरी पुनर्प्राप्त हायड्रोजन सायनाइड वायूचा पुन्हा वापर केला जाऊ शकतो, तरी या ऑपरेशनमध्ये उच्च धोका असतो. दुसरे म्हणजे, आम्लयुक्त वातावरण सहजपणे उपकरणे आणि पाइपलाइन खराब करू शकते, ज्यासाठी उच्च-स्तरीय गंजरोधक उपायांची आवश्यकता असते.

ऑक्सिडंट सक्रियकरण पद्धत

ऑक्सिडंट सक्रियकरण पद्धतीमध्ये, शेपटी सक्रिय करण्यासाठी हायड्रोजन पेरोक्साइड किंवा हायपोक्लोराइट जोडले जाते. तथापि, ऑक्सिडंटचा डोस अचूकपणे नियंत्रित करणे कठीण आहे. थोड्या जास्त प्रमाणात सल्फाइड धातूंचे ऑक्सिडीकरण होऊ शकते, ज्यामुळे त्यांची पुनर्प्राप्ती क्षमता कमी होते. शिवाय, बरेच ऑक्सिडंट मानवी शरीरासाठी संक्षारक असतात, ज्यामुळे कामगारांच्या आरोग्यासाठी संभाव्य धोका निर्माण होतो.

तांबे-मीठ उपचार पद्धत

तांबे-मीठ प्रक्रिया पद्धतीमध्ये तांबे सल्फेट किंवा लोह क्षार यांसारख्या अजैविक क्षारांचा वापर करून शेपटी सक्रिय केल्या जातात. तरीही, पर्यावरणीय नियमांमध्ये सांडपाण्यात तांबे आयन सोडण्यासाठी कठोर आवश्यकता आहेत. याव्यतिरिक्त, तांबे आयन स्फॅलेराइट आणि पायराइटसाठी सक्रियक आहेत. म्हणून, ही पद्धत स्फॅलेराइट आणि पायराइट दोन्ही असलेल्या सायनायडेशन शेपटींसाठी योग्य नाही आणि ती पर्यावरणास अनुकूल नाही.

शेवटी, सायनायडेशन लीचिंग टेलिंग्जवरील उपचारांमध्ये आव्हानांचा एक जटिल संच आहे. सायनाइडचे प्रमाण तुलनेने कमी असूनही, उच्च गुंतवणूक खर्च आणि कडक सुरक्षा आणि पर्यावरणीय आवश्यकतांमुळे नवीन, अधिक प्रभावी आणि शाश्वत उपचार पद्धतींचा शोध घेणे आवश्यक होते. यामध्ये विद्यमान तंत्रांचे संयोजन किंवा या टेलिंग्जशी संबंधित पर्यावरणीय आणि आर्थिक चिंतांना तोंड देण्यासाठी पूर्णपणे नवीन दृष्टिकोनांचा विकास यांचा समावेश असू शकतो.