Welk soort erts is geschikt voor cyanide-uitloging?

Cyanide heap leaching is een veelgebruikte methode in de goudwinningsindustrie voor de verwerking van bepaalde soorten erts. Inzicht in de eigenschappen van ertsen die geschikt zijn voor dit proces is cruciaal voor efficiënte goudwinning.

1. Algemene toepasbaarheid: ertsen van lage kwaliteit

Het cyanide-uitlogingsproces is over het algemeen alleen geschikt voor de behandeling van goudertsen met een lage concentratie, met name geoxideerde ertsen met een lage concentratie . De meeste van deze geoxideerde ertsen zijn oppervlakte-geoxideerde ertsen. Gezien de grove deeltjesgrootte van het erts in het uitlogingsproces, is de interactie tussen het erts en het cyanide -uitlogingsmiddel relatief zwak. Hierdoor is de goudwinningssnelheid niet zo hoog als bij sommige andere uitlogingsmethoden, wat de toepassing ervan voornamelijk beperkt tot ertsen met een lage concentratie waar de kosteneffectiviteit nog steeds gewaarborgd kan worden. Het goudgehalte van ertsen die geschikt zijn voor cyanide-uitloging ligt meestal tussen 1.0 en 3.0 g/t, en alleen het goudgehalte van individuele afzettingen is hoger dan 3.0 g/t.

2. Structurele en samenstellingskenmerken van erts

2.1 Kenmerken van gouddeeltjes

• Fijne of platte gouddeeltjes : De gouddeeltjes in geschikte ertsen zijn fijn of plat. Deze vorm maakt het voor goud gemakkelijk om te worden uitgeloogd met cyanide. Fijne of platte gouddeeltjes kunnen beter in contact komen met het cyanide-uitloogmiddel, waardoor de oplossing van goud tijdens het hooploogproces wordt vergemakkelijkt. In bijvoorbeeld gedissemineerde geoxideerde ertsen is het goud vaak aanwezig in fijne deeltjes die door de hele ertsmatrix verspreid zijn, wat bevorderlijk is voor cyanide-uitloging.

2.2 Porositeit en permeabiliteit

• Losse, poreuze en permeabele ertsen : Het erts moet los, poreus en permeabel zijn als gevolg van oxidatie en verwering. Deze fysische eigenschappen zijn gunstig voor de cyanideoplossing om de ertslaag binnen te dringen. Wanneer de cyanideoplossing de goudhoudende mineralen effectief kan bereiken, kan de uitlogingsreactie plaatsvinden. Ertsen die langdurig zijn verweerd, ontwikkelen vaak een poreuze structuur, waardoor de cyanideoplossing erdoorheen kan sijpelen en in contact kan komen met de gouddeeltjes.

• Ertsen met toegankelijk goud door breken : Bij ertsen met aanvankelijk weinig poriën kan het goud worden blootgelegd door ze te breken. Dit is een cruciale voorbereidingsstap vóór cyanide-uitloging. Door te breken worden de interne goudhoudende structuren afgebroken, waardoor het cyanide-uitlogingsmiddel toegang krijgt tot het goud. Sommige harde ertsen met ingesloten goud kunnen op deze manier worden verwerkt om ze geschikt te maken voor uitloging.

2.3 Chemische samenstelling

• Weinig zure stoffen en niet-reactieve elementen : Het erts moet geen of weinig zure stoffen en geen of weinig elementen bevatten die met cyanide kunnen reageren. Zure stoffen of reactieve elementen kunnen het cyanide-uitlogingsmiddel verbruiken. Als er bijvoorbeeld veel zure mineralen in het erts aanwezig zijn, zullen deze met het cyanide reageren, waardoor de hoeveelheid cyanide die beschikbaar is voor goudwinning afneemt en de efficiëntie van het cyanide-uitlogingsproces vermindert.

• Geen goudadsorberende of -neerslagvormende stoffen : Het erts mag geen stoffen bevatten die opgelost goud adsorberen of neerslaan. Indien dergelijke stoffen aanwezig zijn, kunnen ze de goudwinning tijdens het cyanide-uitloogproces belemmeren, waardoor het totale goudrendement afneemt. Sommige koolstofrijke ertsen kunnen bijvoorbeeld het complex van opgelost goud en cyanide adsorberen, waardoor verdere verwerking voor goudwinning wordt belemmerd.

3. Specifieke ertstypen

3.1 Verspreid geoxideerd erts

Verspreide geoxideerde ertsen zijn zeer geschikt voor cyanide-uitloging. In deze ertsen is het goud gelijkmatig verdeeld in een fijnkorrelige toestand in de geoxideerde gesteentematrix. Het oxidatieproces heeft het erts vaak poreuzer gemaakt, waardoor het fijnkorrelige goud gemakkelijk toegankelijk is voor de cyanideoplossing. Zo is in sommige goudhoudende zandsteenafzettingen die langdurige verwering en oxidatie hebben ondergaan, het goud verspreid in de zandsteenmatrix, en kan cyanide-uitloging het goud effectief onttrekken.

3.2 Sulfide-erts met niet-nauw verwant goud

Sulfide-ertsen waarin goud niet nauw samengaat met sulfidemineralen, kunnen ook worden behandeld met cyanide-heap-leaching. In dergelijke ertsen is het goud niet sterk gebonden aan de sulfidecomponenten. Wanneer het erts heap-leaching met cyanide wordt uitgevoerd, kan de cyanide het goud selectief oplossen zonder overmatig te worden beïnvloed door de sulfidemineralen. Als het goud echter nauw verbonden is met sulfidemineralen, kan het sulfide mogelijk een voorbehandeling nodig hebben (bijvoorbeeld door roosteren of bio-oxidatie) om het goud toegankelijk te maken voor cyanide-leaching.

3.3 Adergoudafzetting of placergoudafzetting met kleine gouddeeltjes

Goudafzettingen in aders of placer-goudafzettingen met kleine gouddeeltjes of een groot specifiek oppervlak aan gouddeeltjes zijn geschikt voor cyanide-heap-uitloging. Kleine gouddeeltjes hebben een groter contactoppervlak met de cyanide-oplossing, wat de uitlogingsreactie bevordert. In goudafzettingen in aders kan cyanide-heap-uitloging een effectieve extractiemethode zijn als het goud in fijnkorrelige vorm in de aderstructuur aanwezig is en het gesteente waarin de ader zich bevindt een geschikte porositeit en permeabiliteit heeft. Placer-goudafzettingen, waarbij het goud is verweerd en geërodeerd tot kleine deeltjes, kunnen ook met deze methode worden verwerkt.

Concluderend is cyanide-heap-leaching het meest geschikt voor ertsen met een laag gehalte en specifieke structurele en samenstellingskenmerken, waaronder fijnkorrelig goud, geschikte porositeit en een gebrek aan interfererende stoffen. Door deze ertsvereisten te begrijpen, kunnen mijnbouwbedrijven het gebruik van cyanide-heap-leaching optimaliseren voor efficiënte en kosteneffectieve goudwinning.