Altın Çıkarımı için Siyanürleme ve Karbon-Hamur (CIP) İşlemlerinin İşlemleri

Altın madenlerinde altın çıkarma için siyanürleme, çeşitli cevherlere güçlü uyum sağlaması, yerinde altın üretim kabiliyetleri ve yüksek geri kazanım oranları nedeniyle yaygın olarak benimsenmiştir. Ancak, çevresel değerlendirme endişeleri nedeniyle, madenler sıfır deşarj elde etmek için ya rezervuara girmeden önce ya da girdikten sonra kanalizasyonu arıtır ya da düşüksiyanür veya bölgesel ekolojik çevreyi korumak için siyanür içermeyen liçleme maddeleri. Bu makale, siyanürleme işlemlerini ve KarbonAltın çıkarımı için hamur içi işlem. Amaç sadece altın çıkarım mekanizmalarını anlamak değil, aynı zamanda kirliliği ortadan kaldırmak ve çevre dostu madenlerin kurulmasına doğru ilerlemektir.

Altın Çıkarımında Siyanürleme

İşletme faktörleri arasında siyanür ve oksijen konsantrasyonları, sıcaklık, cevherdeki altın parçacıklarının boyutu ve şekli, hamur konsantrasyonu, sümük içeriği, altın parçacıklarının yüzey filmi ve yıkama süresi yer alır.

Siyanür konsantrasyonu düşük olduğunda, oksijenin çözünürlüğü nispeten yüksektir ve altının çözünme hızı, Siyanür Konsantrasyonu. Siyanür konsantrasyonu yüksek olduğunda, altının çözünme hızı yalnızca oksijen konsantrasyonu tarafından belirlenir. Genellikle, siyanür konsantrasyonu %0.03 ila %0.05 arasında değişir. Belirli oksidanlar, liç yardımcıları eklemek veya oksijeni doğrudan vermek liç etkisini önemli ölçüde iyileştirir.

Örneğin, bir karbon-hamur tesisi havayı oksijen açısından zengin gazla (oksijen içeriği %90'ın üzerinde) değiştirdi ve liç tankına enjekte etti. Sonuç olarak, liç oranı yüzde 0.89 oranında arttı. Bir konsantratör, ilk liç tankına ton cevher başına 98 kg oranında %0.1 kurşun asetat ekledi. Sonuç olarak, atıkların altın derecesi 0.218 g/t'den 0.209 g/t'ye düştü.

Altının siyanür çözeltisindeki çözünme hızı, sıcaklığın artmasıyla artar. Genellikle sıcaklık 10°C ile 20°C arasında tutulur. 1.34°C'nin altında çözelti kristalleşir. Bu nedenle, kışın kuzeydeki yoğunlaştırıcılar tıkalı boru hatlarını pişirmek için genellikle kaynak makinesi kullanır. 34.7°C'nin üzerinde çözelti sıvı hale gelir ve gaz sıklıkla kaçar. Kimyasal kayıpları dengelemek ve azaltmak için, genellikle zayıflamış hidroliz yönünde reaksiyonu desteklemek için koruyucu alkali olarak bilinen uygun miktarda alkali eklenir.

İnce taneli altın öğütüldükten sonra büyük bir açık yüzey alanına sahip olur ve siyanürleme ile kolayca çözülür. Ek olarak, pullar, küçük küreler ve iç gözenekli olanlar biçimindeki altın parçacıkları nispeten kolay çözülür. Hamur konsantrasyonu düşük olduğunda, viskozite küçüktür ve çözeltideki siyanür iyonlarının ve oksijenin altın parçacıklarının yüzeyine difüzyon oranları yüksektir. Sonuç olarak, altın hızla çözülür ve sızma oranı yüksektir. Ancak, düşük bir konsantrasyon hamurun hacmini artıracak, daha büyük ekipman gereksinimlerine ve daha yüksek reaktif tüketimine yol açacaktır. Uygun hamur konsantrasyonu %40 - %50'dir. Cevher büyük miktarda sümük içerdiğinde ve karmaşık özelliklere sahip olduğunda, konsantrasyon %20 - %30 arasında kontrol edilmelidir.

Kirlilikler altın parçacıklarının yüzeyinde çeşitli filmler oluşturarak altının sızmasını etkiler. İlgili mineraller oksijen, siyanür ve alkali ile reaksiyona girerek altının sızmasını engeller. Sızma süresi arttıkça sızma hızı belirli bir sınıra kadar yükselir, ancak daha sonra hız azalır. Bunun nedeni altının hacmi ve parçacık boyutunun azalması, siyanür, çözünmüş oksijen ve altın kompleksleri arasındaki mesafenin genişlemesi ve kirliliklerin birikmesinin sızmaya zararlı bir film oluşturmasıdır. Yüksek konsantrasyon, düşük incelik, düşük hava hacmi ve alt çark ile tankın tabanı arasındaki yapısal boşluktan kaynaklanan sızma tankındaki karıştırıcının "sıkışması" da altının sızmasını etkiler. Bir siyanürleme atölyesindeki tanklar sıkıştıktan sonra, işçiler makineyi elle döndürdüler ve boru hatlarını açmak için yüksek basınçlı su tabancaları, hava tabancaları ve uzun çelik çubuklar kullandılar. Sonunda, alt çark ile tankın tabanı arasındaki boşluğun normal değerin dört katı olduğu bulundu. Ayarlama sonrasında sorun çözüldü.

Altın Çıkarımı için Karbon-Pulp (CIP) İşlemi

Operasyonel faktörler arasında adsorpsiyon da yer almaktadır. Aktif kömürDesorpsiyon ve elektroliz ile karbonun yeniden üretimi.

Yeni karbon kullanmadan önce, ön öğütme yoluyla "kenarları yuvarlatmak ve kalıntıları temizlemek" gerekir. Karbon satın alırken, hem adsorpsiyon kapasitesi hem de mukavemet sağlanmalıdır. Paketleme yoğunluğu 0.50 kg/L - 0.55 kg/L olmalı ve parçacık boyutu düzenli ve düzgün olmalı, genellikle 6 - 12 mesh veya 6 - 16 mesh olmalıdır. Kül içeriği ve küçük boyutlu parçacık içeriği %3'ü geçmemelidir. Karbon-hamur tesisinde, yüksek toz karbon içeriği, kuyruk sıvısının altın derecesinin normalden 16 kat daha yüksek olmasına yol açarak altın kayıplarına neden olmuştur. Sonuç olarak, karbonun tamamen değiştirilmesi gerekmiştir.

Adsorpsiyon tanklarındaki karbon yoğunluğu bir eğimle artar. Karbon yaşlanması göz önüne alındığında, sık çıkarma altın geri kazanımı için faydalıdır. Karbon-hamur tesisi karbon çıkarma döngüsünü üç günden iki günde bire çıkardı ve üretim dörtte bir oranında arttı. Tank taştığında ve karbon bittiğinde, altının kaybolması kaçınılmazdır. Bu esas olarak karbon tutma eleğinin tıkanmasından kaynaklanır. Sınıflandırıcı ve hidrosiklondan sonra döküntü önceden temizlenmelidir. Karbon tutma eleği olarak yatay silindirik bir elek kullanılır. Sorun ayrıca hamur konsantrasyonunu veya alt karbon yoğunluğunu azaltarak ve eleğin yanındaki hava kanalının hava hacmini artırarak da çözülebilir.

Son adsorpsiyon tankından karbon sızıntısı son derece istenmeyen bir durumdur. Atık karıştırma tankındaki 40 gözlü bir güvenlik ekranı önemli bir kontrol noktası görevi görür. Bütünlüğünü sağlamak için sık sık kontrol edilmeli ve bakımı yapılmalıdır. Karbon aşınmasını azaltmak için düşük hızlı karıştırma yaygın olarak kullanılır.

Desorpsiyon ve elektroliz %1'lik sodyum hidroksit çözeltisinde gerçekleştirilir ve Sodyum siyanür 0.35 MPa - 0.39 MPa basınç altında, çözeltinin kaynama noktasının üzerinde olan 135°C - 160°C'de desorpsiyon elde edilir. Yalın karbonun altın derecesi 50 g/t'den azdır. Şu anda, siyanürsüz desorpsiyon ve elektroliz yaygın olarak uygulanmaktadır.

Karbon rejenerasyonu için genellikle 3 - 5 saat boyunca %0.5 - %1 seyreltik nitrik asit veya hidroklorik asitte bekletilir. Çalışanlar bunu aralıklı olarak karıştırmalıdır. Tanktan çıkarıldıktan sonra asit liç solüsyonunu gidermek için suya batırılır. Daha sonra kalan asidi nötralize etmek için %1 sodyum hidroksit içinde bekletilir. Son olarak karbon yatağının hacminin 2 - 3 katı ile yıkanır.