Rusya'da bakır-altın cevherinin flotasyon-liç teknolojisi uygulaması

Rusya'daki belirli bir altın madeninde, altın cevheri esas olarak yüksek bakır içeriğiyle karakterize edilir. Teknik bir dönüşümden sonra, maden verimli üretimi engelleyen çeşitli zorluklarla karşı karşıya kaldı.

Zenginleştirme ve Metalurji Sistemindeki İlk Zorluklar

• Düşük Altın Geri Kazanım Oranı : Dönüşüm sonrasında altın geri kazanım oranı, beklenen üretim hedeflerini karşılayamayarak tatmin edici olmayan bir seviyeye düştü.

• Yüksek Sodyum Siyanür Tüketimi : Sodyum siyanür tüketimi hızla arttı ve işletme maliyetleri önemli ölçüde yükseldi.

• Bakır İyonlarının Birikimi : Sistemde sürekli olarak bakır iyonları birikerek zenginleştirme ve metalurji süreçlerinde anormal üretime neden olur.

Araştırma ve Uygulama ile Elde Edilen İyileştirmeler

Bakır Flotasyon Optimizasyonu

• Bakır Konsantresi Veriminde Artış : Bakır konsantresi verimi başarıyla %0.25'ten %0.75'e yükseltildi.

• Daha Yüksek Geri Kazanım Oranları : Altın ve bakır flotasyon işlemlerinde geri kazanım oranlarında önemli artışlar gözlemlendi. Altın geri kazanım oranı %20'den yaklaşık %35'e, bakır geri kazanım oranı ise %34'ten yaklaşık %52'ye yükseldi.

• Toplam Altın Geri Kazanımında Artış : Toplam altın geri kazanım oranı %87'den %89'a yükselerek genel verimlilikte bir iyileşme gösterdi.

Sızdırma Prosesi Optimizasyonu

• Azaltılmış Liç Süresi : Liç süresi 85.48 saatten 56.61 saate düşürülerek üretim döngüsü iyileştirildi.

• Sodyum Siyanür Konsantrasyonunun Düşürülmesi : Sodyum siyanür konsantrasyonu 1000 mg/L'den yaklaşık 600 mg/L'ye düşürüldü.

• Sodyum Siyanür Tüketiminde Azalma : Sodyum siyanür tüketimi 7.49 kg/t'den 3.60 kg/t'ye düşerek maliyet tasarrufu sağladı.

• Bakır Çözünme Oranının Düşmesi : Bakır çözünme oranı %27.18'den %20.09'a düştü; bu da genel süreç için faydalıdır.

Bakır İyon Azaltma Tedavisi

Hidrojen Peroksit Siyanür Tahribatı ve Bakır Giderimi

Siyanürle imha işleminde hidrojen peroksit ile bakır uzaklaştırılmasına ilişkin deneysel araştırmalara dayanarak , üretimde birleşik bir yaklaşım benimsenmiştir. Yüksek alkali koşullar altında işlem için sodyum metabisülfit ve hidrojen peroksit birlikte kullanılmıştır. Bu yöntem, siyanürle imha edilen cevherdeki bakır iyonu içeriğini 330.47 mg/L'den 24.55 mg/L'ye etkili bir şekilde düşürerek sistemdeki bakır iyonlarını önemli ölçüde azaltmıştır.

Bu üretim uygulamalarının sonuçları, Rusya'daki bu bakır içeren altın cevheri için, bakır flotasyon geri kazanım oranını artırma, sodyum siyanür tüketimini azaltmak için liç koşullarını optimize etme, hidrojen peroksit siyanür yıkımı gerçekleştirme ve bakırı yüksek alkali koşullar altında çıkarma gibi stratejilerin mükemmel üretim sonuçları verebileceğini açıkça göstermektedir. Bu durum, benzer bakır içeren altın cevherlerinin zenginleştirme ve metalurji süreçlerinin ve üretim uygulamalarının optimizasyonu için büyük bir yol gösterici öneme sahiptir.