सोन्याच्या सांद्र सायनाइड अवशेषांच्या हानीरहित विल्हेवाटीसाठी प्रमुख तंत्रज्ञान

१०० वर्षांहून अधिक जुना इतिहास असलेली, सोने काढण्याची सायनायडेशन प्रक्रिया सध्याच्या सुवर्ण औद्योगिक उत्पादनात अजूनही प्रचलित आहे. तिची लोकप्रियता तिच्या साधेपणामुळे आणि सोन्याच्या उच्च पुनर्प्राप्ती दरामुळे आहे. तथापि, या प्रक्रियेमुळे मोठ्या प्रमाणात सोन्याचे अवशेष निर्माण होतात. सोन्याच्या सांद्रित पदार्थांमधून मिळणाऱ्या सायनाइड अवशेषांचे उत्पादन दरवर्षी वाढत आहे. आकडेवारीनुसार, राष्ट्रीय सुवर्ण उद्योग दरवर्षी अंदाजे ८० दशलक्ष ते १०० दशलक्ष टन सायनाइड अवशेष निर्माण करतो.

या सायनाइड अवशेषांचा दीर्घकाळ साठा केल्याने अनेक समस्या निर्माण होतात. पहिली गोष्ट म्हणजे, यासाठी मोठ्या प्रमाणावर जमीन लागते. दुसरी गोष्ट म्हणजे, अवशेषांमधील अत्यंत विषारी सायनाइड्समधून विषारी वायू बाहेर पडू शकतात आणि आम्लयुक्त सांडपाणी तयार होऊ शकते. याव्यतिरिक्त, विविध धातूंचे आयन पृष्ठभागावरील पाण्याद्वारे किंवा भूजलाद्वारे सभोवतालचे जलस्रोत आणि माती दूषित करू शकतात, ज्यामुळे मानवी आरोग्यास धोका निर्माण होतो. विरोधाभास म्हणजे, सोन्याच्या सांद्रणातील सायनाइड अवशेषांमध्ये तांबे (Cu), शिसे (Pb), जस्त (Zn), लोह (Fe), सोने (Au), गंधक (S) आणि सिलिकॉन (Si) यांसारखी मौल्यवान संसाधने असतात, जी अद्याप पूर्णपणे मिळवली जात नाहीत. त्यामुळे, विषारी घटकांचे सुरक्षितपणे विघटन करणे, मौल्यवान संसाधने कार्यक्षमतेने वेगळी करून ती मिळवणे, आणि सायनाइडविरहित टाकाऊ पदार्थांचा मोठ्या प्रमाणावर वापर साध्य करणे, ही जागतिक संशोधनाची प्राथमिकता आणि आव्हाने बनली आहेत.

United Chemical कंपनी लिमिटेडचा उपाय: एक समग्र प्रकल्प

या आव्हानांना प्रतिसाद म्हणून, United Chemical Co., Ltd. "सोन्याच्या सांद्रतेतून सायनाइड अवशेषांचे हानीरहित विल्हेवाट आणि संसाधन वापरासाठी प्रमुख तंत्रज्ञानाचे संशोधन आणि अनुप्रयोग" प्रकल्प सुरू केला.

ग्रेडियंट-नियंत्रित डी-सायनिडेशन आणि फ्लोटेशन रिकव्हरी

सोन्याच्या सायनायडेशन टेलिंगमधून Cu, Pb आणि Zn व्यापकपणे पुनर्प्राप्त करण्यासाठी "ग्रेडियंट-नियंत्रित डी-सायनायडेशन आणि फ्लोटेशन रिकव्हरी ऑफ म्युल्युएबल एलिमेंट्ससाठी नवीन तंत्रज्ञान" स्वीकारण्यात आले. परिणामी, शिसे सांद्रता आणि तांबे सांद्रता तयार झाली.

लोह आणि सोने पुनर्प्राप्तीसाठी पायराइट इंटरफेस सक्रियकरण आणि एकत्रित प्रक्रिया

पुढे, "पायराइट इंटरफेस सक्रियकरण आणि एकत्रित खनिज प्रक्रिया आणि धातूशास्त्रासाठी नवीन तंत्रज्ञान लोह आणि सोने पुनर्प्राप्तीसाठी" लागू करण्यात आले. या तंत्रज्ञानाने डी-सायनिडेटेड फ्लोटेशन टेलिंगमधून Fe आणि Si कार्यक्षमतेने वेगळे केले आणि पुनर्प्राप्त केले, ज्यामुळे सल्फर कॉन्सन्ट्रेट्स आणि उच्च-सिलिकॉन टेलिंग्ज प्राप्त झाले.

सल्फ्यूरिक आम्ल आणि लोह गोळ्यांचे उत्पादन

कमकुवत ऑक्सिजन भाजून सांद्रित सल्फ्यूरिक आम्ल तयार करण्यासाठी सल्फर सांद्रित पदार्थांचा वापर केला जात असे. भाजलेल्या सल्फर स्लॅगला पेलेटाइज केले जात असे. त्यानंतर, "उच्च-तापमान लोह-सोने वेगळे करण्याचे तंत्रज्ञान" वापरून लोखंडी गोळ्या आणि Cu, Pb आणि Zn ने समृद्ध सोन्याचा गाळ तयार करण्यात आला.

उच्च - सिलिकॉन टेलिंग्ज रीसायकलिंग

"हाय-सिलिकॉन टेलिंग्जच्या फेज-चेंज रेग्युलेशन आणि फुल-कंपोनंट रिसायकलिंगसाठी नवीन तंत्रज्ञान" मुळे हाय-सिलिकॉन टेलिंग्जचे युरोपियन-शैलीतील इंटरलॉकिंग सिरेमिक टाइल्समध्ये रूपांतर शक्य झाले.

तांत्रिक आणि संशोधनातील प्रगती

या प्रकल्पात सोन्याच्या सांद्रतेतून सायनाइड अवशेषांशी संबंधित "चार अडचणी" हाताळल्या गेल्या: विषारी घटक अचूकपणे समजून घेणे, त्यांचे वर्तन नियंत्रित करणे आणि दिशात्मकपणे वेगळे करणे, मौल्यवान घटक पुनर्प्राप्त करणे आणि शेपटींचे पुनर्वापर करणे. याने एक नाविन्यपूर्ण आंतरविद्याशाखीय दृष्टिकोन सादर केला, खनिज प्रक्रिया, धातूशास्त्र आणि पर्यावरण विज्ञान एकत्रित केले. या संशोधनात वैज्ञानिक कारणे उघड करण्यापासून ते नियंत्रण तंत्रज्ञान विकसित करणे आणि अभियांत्रिकी प्रात्यक्षिके आयोजित करणे या संपूर्ण नवोपक्रम साखळीचा समावेश होता.

वैज्ञानिक आणि तांत्रिक आघाडीवर, त्यांनी सायनाइडमध्ये विषारी घटकांच्या घटनांचे पद्धतशीरपणे प्रकटीकरण केले - ज्यामध्ये अत्यंत विषारी धोकादायक कचरा असतो. अनुप्रयोग पातळीवर, त्यांनी विषारी घटकांचे सुरक्षित पृथक्करण आणि स्थिर विल्हेवाट, मौल्यवान घटकांचे समन्वित निष्कर्षण आणि शेपटी संसाधनांचा उच्च-मूल्य वापर यासाठी तंत्रज्ञान विकसित केले.

प्रभावी औद्योगिक अनुप्रयोग परिणाम

प्रकल्पाच्या यशाच्या औद्योगिक उपयोजनानंतर, सोन्याच्या सांद्रकातील सायनाइड अवशेषांमधून मौल्यवान धातूंचा पुनर्प्राप्ती दर ९०% पेक्षा जास्त झाला. या यशामुळे सोन्याच्या सांद्रकातील सायनाइड अवशेषांची निरुपद्रवी विल्हेवाट आणि संसाधनांचा पूर्ण-घटक वापर साध्य झाला . दरवर्षी, या प्रकल्पाने प्रत्येकी सुमारे ८,००० टन शिसे आणि तांबे यांचे सांद्रक, ३,००,००० टनांपेक्षा जास्त उच्च-गंधक सांद्रक, २,००,००० टनांपेक्षा जास्त संहत सल्फ्यूरिक आम्ल आणि ऑक्सिडाइज्ड पेलेट्स, अंदाजे ७०० किलो सोने आणि ९ कोटींहून अधिक युरोपियन-शैलीतील इंटरलॉकिंग टाईल्सचे उत्पादन केले. स्पष्टपणे, या प्रकल्पामुळे उल्लेखनीय आर्थिक, पर्यावरणीय आणि सामाजिक लाभ झाले आहेत.